Mak piaskowy

Mak piaskowy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	jaskropodobne
Rząd	jaskrowce
Rodzina	makowate
Rodzaj	mak / remeria
Gatunek	mak piaskowy
	Nazwa systematyczna
	Papaver argemone L.; Sp. pl. 1:506. 1753
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Mak piaskowy (Papaver argemone L., ew. Roemeria argemone (L.) C.Morales, R.Mend. & Romero García) – gatunek roślin jednorocznych z rodziny makowatych. Tradycyjnie klasyfikowany do szeroko ujmowanego rodzaju mak Papaver, ale też w XXI wieku włączany do rodzaju remeria Roemeria. Występuje w południowej i środkowej Europie, na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce. Jako introdukowany rośnie także w północnej Europie i na innych kontynentach obu półkul w strefach umiarkowanych. W Polsce jest rozprzestrzeniony na całym obszarze prócz gór i ma status archeofita.

Morfologia

Łodyga: Wzniesiona, owłosiona, słabo rozgałęziona, 10–30 cm wysokości.
Liście: Owłosione. Liście dolne na ogonkach, górne siedzące, głęboko pojedynczo lub podwójnie pierzastodzielne, o lancetowatych, ząbkowanych odcinkach.
Kwiaty: Ciemnoczerwony, pojedynczy kwiat na długiej szypułce pokrytej prostopadle odstającymi włoskami o długości 3 mm lub więcej. Płatki korony długie na 15–25 mm z czarną plamą u nasady, zwykle nie stykają się ze sobą. Słupek nagi, nitki pręcików zgrubiałe w górnej części. Kwiaty bez miodników.
Owoce: Podłużnie maczugowata, naga torebka, wyraźnie żeberkowana, ze skąpymi, wzniesionymi szczecinkami. Nasiona bardzo liczne.

Pokrój
Kwiat
Owoc
Nasiona

Biologia i ekologia

Siedlisko: pola uprawne (chwast segetalny), piaszczyste brzegi dróg, ugory. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zespołu roślinnego Papaveretum argemones. Kwitnie od maja do lipca. Roślina trująca.

Zastosowanie

Roślina lecznicza: o podobnym działaniu i zastosowaniu jak mak lekarski. Surowcem leczniczym są kwiaty i nasiona (Flores et Semen Papaveris Argemonidos).

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-04] (ang.).
1 2 Roemeria argemone (L.) C.Morales, R.Mend. & Romero García. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2022-12-10].
↑ Enrico Banfi, Fabrizio Bartolucci, Jean-Marc Tison, Gabriele Galasso. A new genus for Papaver sect. Meconella and new combinations in Roemeria (Papaveraceae) in Europe and the Mediterranean area. „Natural History Sciences”. 9, 1, 2022. DOI: 10.4081/nhs.2022.556.
↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
↑ Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
↑ Marian Nowiński: Rośliny lecznicze flory polskiej. Poznań: Polskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 1959, s. 223, 268.

[ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).

[apweb-2] Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-04] (ang.).

[powo-3] 1 2 Roemeria argemone (L.) C.Morales, R.Mend. & Romero García. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2022-12-10].

[banfi-4] Enrico Banfi, Fabrizio Bartolucci, Jean-Marc Tison, Gabriele Galasso. A new genus for Papaver sect. Meconella and new combinations in Roemeria (Papaveraceae) in Europe and the Mediterranean area. „Natural History Sciences”. 9, 1, 2022. DOI: 10.4081/nhs.2022.556.

[5] Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

[6] Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

[7] Marian Nowiński: Rośliny lecznicze flory polskiej. Poznań: Polskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 1959, s. 223, 268.