Makaronik – ciastko bezowe z dodatkami; przyrządzone z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów, czasem także z niewielkim dodatkiem masła, mąki, drożdży, miodu, śmietany, żółtek, czekolady, kakao, bakalii, przypraw korzennych. Zamiast migdałów używane są niekiedy mielone orzechy włoskie, laskowe, orzeszki arachidowe, mak, orzeszki pistacjowe, pestki dyni, nasiona słonecznika, a nawet płatki owsiane, wiórki kokosowe lub pokruszone sucharki.
Makaroniki piecze się w niskiej temperaturze w formach lub na blasze. W zależności od czasu pieczenia i użytych składników mogą być one kruche i chrupiące lub miękkie, o strukturze przypominającej marcepan. Po ostudzeniu przekłada się je czasem kremami, dekoruje polewą, lukrem lub posypuje cukrem pudrem.
Ciasto makaronikowe wykorzystywane jest m.in. do wytwarzania mazurków: do wypieku całych blatów na mazurki lub tylko do ich wykończenia.
Klasyczne makaroniki francuskie (fr. macarons) nazywane są w polskiej branży gastronomicznej macaronsami. Macaronsy wypiekano już XIII wieku we Włoszech i Francji, w regionach upraw migdałów czyli w Lombardii, Lotaryngii i Kraju Basków. Wytwarzane są z mąki migdałowej lub ze mielonych migdałów, miodu lub cukru, białek jaj i barwników spożywczych. Stosuje się od nich różnorodne nadzienia: słodkie, kwaśne, słone (np. foie gras).
Makaroniki, początkowo stanowiące pokarm biedaków, z czasem zyskały uznanie wśród zamożniejszych grup ludności, pojawiły się na stołach możnowładców i monarchów.. W okresie odrodzenia znane i cenione były w całej Europie i w krajach arabskich.[potrzebny przypis]
Obecnie we Włoszech każdy region posiada swój własny przepis na makaroniki i uznaje go za jedyny oryginalny.
W Poznaniu wypieka się głównie makaroniki z białego maku.