Manganoberzeliit
 okaz ze Szwecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(NaCa2)Mn2+2(AsO4)3 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5–5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, półmuszlowy |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
trapezoedryczny, ziarnisty, masywny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
regularny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,28–4,46 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółtopomarańczowa, żółtawoczerwona, miodowa, czerwona |
| Rysa |
biała, pomarańczowa |
| Połysk |
półszklisty, żywiczny, tłusty |
| Współczynnik załamania |
1,770–1,781 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.AC.25 |
Manganoberzeliit – rzadki minerał z grupy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca kryształy o pokroju trapezoedrycznym, masywnym i ziarnistym. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym do przezroczystego. Posiada białą lub pomarańczową rysę i półszklisty, żywiczny bądź tłusty połysk. Jest izostrukturalny z berzeliitem.
Występowanie
Występuje w metamorficznych skarnach manganowych i złożach cynku. Towarzyszą mu zwykle hausmanit, rodonit, tefroit, pirochroit, bergslagit, caryinit, richteryt, hedyfan, sarkinit, eveit, tilasyt, baryt, kalcyt, schalleryt, birnessyt, palenzonait, magnetoplumbit, franklinit, willemit oraz manganofyllit. Spotykany Austrii (Salzburg, Tyrol), we Włoszech (Dolina Aosty, Lombardia, Liguria, Piemont), Japonii (Fukushima, Kagoshima), Kazachstanie (Ulytau), Namibii (Otjozondjupa), Portugalii (Aveiro), na Słowacji (Kraj Koszycki), Szwecji (Örebro, Värmland), Wenezueli (Miranda), Szwajcarii (Gryzonia, Valais) i Stanach Zjednoczonych (New Jersey).