Diksza (dewanagari दीक्षा) – akt inicjacji w tradycjach hinduistycznych równoważny znaczeniowo nowym narodzinom, indywidualny sakrament. Już w czasach wedyjskich miał na celu uśmiercenie nieuświęconej egzystencji dla osiągnięcia egzystencji wyższego stopnia. Również późniejsze brahmany (np. Aitareja 1.3.1 i 1.2.1–20, Śatapatha 3.2.1.11) określają dikszę, jako obrzęd o znaczeniu embriologicznym i położniczym.
Przekazu tego inicjacyjnego wtajemniczenia religijnego dokonuje mistrz (guru, bramin), a odbiorcą jest uczeń (śiszja).
Źródłosłów
Termin diksza wywodzony jest z połączenia dwóch rdzeni:
dā – dawać
kṣi – niszczyć, usuwać.
Rodzaje
ceremonia przygotowawcza w wielu rytuałach wedyjskich
inicjacja przyłączająca do danej wspólnoty religijnej (sangha) lub tradycji (sampradaja)
rodzajem mantradikszy jest diksza gurumantry. Guru podczas takiej ceremonii dikszy przekazuje uczniowi gurumantrę. Mantra od guru i guru to jedno – naucza Swami Muktananda Paramahansa. Guru pod postacią tej mantry wstępuje w ucznia, a energia wewnętrzna (śakti) guru przenika w ucznia
śaktipatadiksza (trl.śaktipātadīkṣā) - inicjacja za pomocą śaktipatu.
↑Joga postklasyczna. W:AgataŚwierzowska:Joga. Droga do transcendencji.Wyd.1.Kraków:Wydawnictwo WAM,2009,s.168,seria:Mała Biblioteka Religii. ISBN978-83-7505-192-6.(pol.).
↑Tajemnica mantry. W:Swami Muktananda:Dokąd idziesz? Przewodnik podróży duchowej wraz ze słownikiem ważnych pojęć, terminów, osób.Wprowadzenie Swami Durgananda, Przekład KT.Wyd.1.Wrocław:Rękodzielnia Arhat,2002,s.69. ISBN83-85358-55-0. Cytat: Poprzez mantrę Siakti Guru przenika w ucznia.
↑Ścieżka siddhajogi. W:MałgorzataSacha-Piekło:Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi.Wyd.1.Kraków:Zakład Wydawniczy >>NOMOS <<,1999,s.58. ISBN83-85527-92-3.