| Imię i nazwisko |
Margaux Louise Hemingway |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
16 lutego 1954 |
| Data i miejsce śmierci |
1 lipca 1996 |
| Zawód |
aktorka, modelka |
| Współmałżonek |
Erroll Wetanson (1975–1978; rozwód) |
| Lata aktywności |
1975–1996 |
Margaux Louise Hemingway (ur. 16 lutego 1954 w Portlandzie, w stanie Oregon, zm. 1 lipca 1996 w Santa Monica, w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka filmowa i modelka.
Była starszą córką Jacka Hemingwaya (ur. 10 października 1923, zm. 1 grudnia 2000), najstarszego syna wybitnego pisarza amerykańskiego Ernesta Hemingwaya, i Byry Louise „Puck” Whittlesey (ur. 5 stycznia 1922, zm. 24 czerwca 1988 na raka). Jej rodzina miała korzenie angielskie i niemieckie.
Jej dwie siostry to – starsza Joan Hemingway „Muffet” (ur. 1950) i młodsza Hadley Mariel (ur. 22 listopada 1961). Pierwotna pisownia jej imienia Margot została zmieniona na Margaux, by odpowiadała nazwie wina Château Margaux, które jej rodzice pili w nocy jej poczęcia. Margaux dorastała na farmie dziadka w Ketchum, w stanie Idaho. Jako nastolatka nie była rozumiana przez pijących do późna rodziców. Cierpiała na dysleksję, co miało wpływ na to, że nie przeczytała większej ilości książek swojego sławnego dziadka Ernesta. Walczyła także z alkoholizmem, bulimią i epilepsją. W późniejszych latach używała również pierwotnego imienia Margot.
W 2013 jej młodsza siostra Mariel ujawniła, że zarówno Margaux, jak i ich starsza siostra Muffet były wykorzystywane seksualnie przez ojca.
W 1975 roku rozpoczęła karierę modelki dla agencji Fabergé, jej twarz zdobiła okładki magazynu „Cosmopolitan”, „Elle”, „Harper’s Bazaar”, „Vogue”, „Film”, „Playboy” i „Time”. Jednak jej reputacja została naruszona po częstych libacjach alkoholowych w nowojorskim Studio 54.
Zadebiutowała na kinowym ekranie w dramacie sądowym Dziewczyna z reklamy (Lipstick, 1976) z Chrisem Sarandonem i Perrym Kingiem. Potem pojawiła się na ekranie w filmie kryminalnym Zabójcza ryba (Killer Fish, 1979) oraz komedii Na Brooklińskim moście (Over the Brooklyn Bridge, 1984) z Elliottem Gouldem.
Po dwóch nieudanych małżeństwach, z Errollem Wetansonem (1975-1978) i Bernardem Foucherem (1979-1987), w roku 1987 trafiła na rehabilitację do kliniki Betty Ford Center w Rancho Mirage, w stanie Kalifornia. Dwa lata później ogłosiła bankructwo – miała 815 tysięcy dolarów debetu. W 1994 roku leczyła depresję w klinice psychiatrycznej w stanie Idaho.
2 lipca 1996 dzień przed 35. rocznicą śmierci jej dziadka, znaleziono ją martwą w mieszkaniu w Santa Monica, w stanie Kalifornia. Popełniła samobójstwo w wieku 42 lat poprzez zażycie fenobarbitalu. Urna z jej prochami spoczęła na cmentarzu w Ketchum, w stanie Idaho.