prof. zw. dr hab. Marian Kubasiewicz (1921–1997) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk weterynaryjnych | |
| Specjalność: anatomia zwierząt, archeozoologia, teratologia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1952 – nauki weterynaryjne |
| Habilitacja |
1961 – nauki weterynaryjne |
| Profesura |
1967 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Wyższa Szkoła Rolnicza we Wrocławiu |
| rektor Akademii Rolniczej w Szczecinie (1964–1966) i (1981–1984) | |
| Odznaczenia | |

Marian Kubasiewicz (ur. 25 stycznia 1921 w Chybicach, zm. 23 lutego 1997 w Szczecinie) – polski profesor nauk weterynaryjnych w zakresie anatomii zwierząt, archeozoologii i teratologii, nauczyciel akademicki, rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie (1964-1966), rektor Akademii Rolniczej w Szczecinie (1981-1984)
Marian Kubasiewicz ukończył studia na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Wrocławskiego (1950). W latach 1947–1949 pracował w Katedrze Anatomii Zwierząt Uniwersytetu Wrocławskiego, a po reorganizacji – w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu (1949–1955). Stopień doktora otrzymał w 1952, stopień doktora habilitowanego w 1960, tytuł profesora nadzwyczajnego w 1967, a tytuł profesora zwyczajnego – w 1974. W 1955 przeniósł się do Szczecina, gdzie został kierownikiem Katedry Anatomii (1955–1991) Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie. Dwukrotnie był rektorem tej uczelni (1964-1966) i (1981-1984).
Na emeryturę przeszedł w 1991.
Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie w kwaterze 31C/3/2A.
Zainteresowania naukowe obejmowały anatomię, archeozoologię i teratologię. Był pionierem zastosowania informatyki przy gromadzeniu danych o wadach rozwojowych bydła. Wraz ze współpracownikami zgromadził i opracował ogromny zbiór zwierzęcych materiałów wykopaliskowych. Materiał ten dostarczył wielu interesujących informacji o archeofaunie różnych regionów Polski i niektórych rejonów Europy. Wyniki tych badań przyczyniły się do poznania sposobu chowu zwierząt gospodarskich, ich użytkowania, przebiegu udomowienia i biologicznych następstw domestykacji. Opublikował 119 prac naukowych, w tym 14 studiów i rozpraw i 3 skryptów. Wypromował 4 doktorów.
Pełnił funkcję prodziekana Wydziału Zootechnicznego (1956–1957), prodziekana Wydziału Rolniczego (1957), dziekana Wydziału Rolniczego (1961–1962), prorektora (1962–1962), rektora Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie (1964–1966) oraz rektora Akademii Rolniczej w Szczecinie (1981–1984).