Chybice

Chybice
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Małgorzaty w Chybicach
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

starachowicki

Gmina

Pawłów

Liczba ludności (2021)

324

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

27-225

Tablice rejestracyjne

TST

SIMC

0260095

Położenie na mapie gminy Pawłów
Mapa konturowa gminy Pawłów, na dole znajduje się punkt z opisem „Chybice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Chybice”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Chybice”
Położenie na mapie powiatu starachowickiego
Mapa konturowa powiatu starachowickiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Chybice”
Ziemia50°55′21″N 21°05′58″E/50,922500 21,099444
Multimedia w Wikimedia Commons

Chybice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Pawłów. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chybice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 756.

Chybice są siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Małgorzaty.

Części wsi

Integralne części wsi Chybice
SIMCNazwaRodzaj
0260103Fajkaczęść wsi
0260110Warszawskaczęść wsi

Historia

Pierwsze wzmianki o Chybicach pochodzą z 1362 roku, dotyczą fundacji kościoła parafialnego pw. św. Małgorzaty zbudowanego z inicjatywy kanoników krakowskich poświęconego następnie przez biskupa Bodzantę Jankowskiego, herbu Róża w tymże roku. Z historii kościoła wiadomo że był dwukrotnie odnawiany w 1617 r. i w 1841 r.

W wieku XIX Chybice opisano jako wieś i dobra nad rzeką Pokrzywianką w powiecie iłżeckim, gminie i parafii Chybice.

We wsi był wówczas browar piwny, gorzelnia i urząd gminny. Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, w roku 1827 wieś posiadała 21 domów i 168 mieszkańców. W roku 1860 spis pokazał 36 domów, 258 mieszkańców, 526 mórg ziemi dworskiej i 377 włościańskiej. Do najbliższej stacji pocztowej w Brodach było 7 wiorst

Parafia Chybice w dekanacie iłżeckim liczyła 1864 dusz.

Gmina i dobra Chybice

W czasach Królestwa Polskiego istniała gmina Chybice. Gminę zamieszkiwało 3946 osób. Obszar gminy wynosił 4658 mórg, w tym ziemi dworskiej było 1878 mórg. W skład gminy wchodziły wówczas miejscowości: Bostów, Bukówka, Chybice, Godów, Kałków, Kobylaki, Nieczulice, Pokrzywnica, Trzonków, Warszó­wek, Wawrzeńczyce, Wieloborowice, Wymy­słów i Zapniów.

Dobra Chybice (dworskie) obejmowały folwarki: Chybice, Trzeszków, Bostów, Cząstków, Nieczulice, Dąbrowa, Jabłonna, Styków i Sosnówka, a także wsie: Chybice, Dąbrowa, Styków, Trzeszków, Nieczulice, Jabłonna, Swirta, Bostów, Sosnówka i Cząstków.

W gminie były piece do wypalania wapna, pokłady rudy, trzy młyny wodne i tartak.

Zabytki

Do rejestru zabytków nieruchomych zostały wpisane obiekty:

Ludzie

Przypisy

  1. ↑ Wieś Chybice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-03-19], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-03-19].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 158 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 16995.
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09].
  7. ↑ BIP gminy, sołectwa
  8. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  9. ↑ Chybice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 666.
  10. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 czerwca 2026, s. 60 [dostęp 2018-02-10].
  11. ↑ Lechosław Herz: Góry Świętokrzyskie (mapa turystyczna). Warszawa - Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1982.
  12. ↑ Władysław Szklarz i Zbigniew Żyromski. Buczaczanie typowani do wpisania do «Złotej Księgi Kresowian. „Głos Buczaczan”. 3 (58), Wrocław, 2006, s. 16.

Linki zewnętrzne