Marijan Oblak

Młodość i prezbiteriat

Pochodził z wyspy Dugi Otok. Ukończył liceum klasyczne w Szybeniku. Następnie odbył studia teologiczne w Splicie i w Đakowie. 5 sierpnia 1945 w katedrze w Szybeniku, z rąk biskupa szybenickiego Jeronima Milety, przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem archidiecezji zadarskiej.

Początkowo pracował w diecezji szybenickiej jako prefekt seminarium duchownego oraz katecheta w liceum w Szybeniku. W 1949 przeniósł się do archidiecezji zadarskiej, gdzie również objął posady prefekta seminarium duchownego oraz katechety w liceum w Zadarze. Lata 1951-1955 spędził w Zagrzebiu, gdzie na Uniwersytecie w Zagrzebiu ukończył studia filologiczne z języków chorwackiego, łacińskiego i francuskiego.

Po studiach powrócił do zadarskiego seminarium duchownego, obejmując na nim stanowisko wicerektora oraz wykładowcy języków chorwackiego i francuskiego.

Episkopat

30 kwietnia 1958 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym zadarskim oraz biskupem tytularnym flavijskim. 6 lipca 1958 w katedrze w Zadarze przyjął sakrę biskupią z rąk administratora apostolskiego archidiecezji zadarskiej bpa Mate Garkovića. Współkonsekratorami byli administrator apostolski diecezji szybenickiej bp Ciril Banic oraz biskup pomocniczy diecezji bośniacko-sremskiej Stjepan Bäuerlein.

Pełnił jednocześnie funkcje wikariusza generalnego archidiecezji oraz dyrektora zadarskiego seminarium duchownego.

Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II. Uważa się, że to bp Oblak zaproponował, aby podczas mszy świętej modlitwę Ojcze Nasz wierni odmawiali wspólnie z kapłanem.

Po śmierci arcybiskupa zadarskiego Mate Garkovića 26 maja 1968, został administratorem arcybiskupstwa. 20 sierpnia 1969 papież Paweł VI awansował go na urząd arcybiskupa zadarskiego.

Początki jego pontyfikatu zbiegły się z wprowadzaniem reformy liturgicznej Pawła VI. Zadar uważany był za centrum tłumaczenia i wdrażania jej dokumentów na ziemiach chorwackich. Wówczas młodzi księża arcybiskupstwa, w tym wykładowcy Uniwersytetu w Zadarze oraz seminarium w Zadarze, zaczęli popierać innowacje, nieakceptowalne w głównym dyskursie kościelnym. Abp Oblak zabronił im ich głoszenia, co doprowadziło do odejścia z kapłaństwa 29 młodych księży oraz niemal wszystkich kleryków seminarium w Zadarze.

2 lutego 1996, rok po osiągnięciu wieku emerytalnego, przeszedł na emeryturę. Zmarł 15 lutego 2008.