|
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C25H35NO5 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
429,55 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
| ATC |
A03AA04 | ||||||||||||
Mebeweryna (łac. mebeverinum) – spazmolityk muskulotropowy, który działa bezpośrednio rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego bez zaburzania prawidłowej motoryki jelit. Po raz pierwszy została zarejestrowana w roku 1965.
Objawowe leczenie bólów brzucha wywołanych kurczem mięśni gładkich jelit oraz zaburzeń czynnościowych jelit w przebiegu zespołu jelita drażliwego.
Nadwrażliwość na mebewerynę.
Dorośli i dzieci po 10. roku życia: 135 mg 3 razy na dobę lub 200 mg 2 razy na dobę.
Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w szczególności pokrzywka, obrzęk naczynioworuchowy, obrzęk twarzy i wysypka. Powoduje fałszywie pozytywne wyniki testów na obecność amfetaminy w moczu i krwi.

W Polsce dostępne są następujące preparaty zawierające mebewerynę: