Metro w Porto

Metro w Porto
metro
Logotyp
Ilustracja
Jeden ze składów na stacji Trindade
Państwo

 Portugalia

Lokalizacja

Grande Porto

Operator

Metro do Porto, SA

Liczba linii

6

Lata funkcjonowania

od 2002

Roczna
liczba pasażerów

57,8 mln (2015)

Infrastruktura
Schemat sieci
Długość sieci

67 km

Rozstaw szyn

1435 mm

Liczba stacji

81

Tabor
Liczba pojazdów

102

Strona internetowa

Metro w Porto (port. Metro do Porto) – system transportu publicznego w mieście Porto w północnej Portugalii, jeden z dwóch systemów metra w tym kraju. Jest to sieć składająca się z sześciu linii o łącznej długości 67 km, na których rozmieszczono 81 przystanków. Pierwszy etap budowy sieci wykonano w latach 2003–2006 – powstał on przy wsparciu funduszy unijnych. Cała sieć rozmieszczona jest na terenie siedmiu gmin wielkiego Porto (Porto, Gondomar, Maia, Matosinhos, Póvoa de Varzim, Vila do Conde i Vila Nova de Gaia). System ten zbudowany jest w oparciu o zmodyfikowany szybki tramwaj, mający na swej trasie spore fragmenty podziemne.

Linie

Linie A, B, C, E i F w centrum miasta biegną wspólnym torem łączącym stacje Campanhã na południowym wschodzie i Senhora da Hora na północnym zachodzie. Znaczna część wspólnego odcinka wiedzie w tunelu. Linia A stanowi przedłużenie zachodniego końca w kierunku Matosinhos, B – Póvoa de Varzim, C – Mai, E – lotniska, zaś F na wschód w kierunku Gondomar. Linia D wiedzie z północy Porto przez zabytkowy most Ludwika I do Vila Nova de Gaia. Na dwukondygnacyjnej stacji Trindade linie A, B, C, E i F krzyżują się z linią D, która korzysta z oddzielnego peronu na innej kondygnacji.

Bilety

Metro w Porto używa karty z chipem o nazwie Andante jako biletu, który może być także stosowany przy podróżowaniu pociągami podmiejskimi. Istnieją dwie wersje biletu Andante. Andante Azul (niebieski) i Andante Gold (złoty). Andante Azul jest tańszy i pozwala na odbycie określonej liczy przejazdów zależnie od doładowania określoną sumą pieniędzy. Andante Gold pozwala na nieograniczoną liczbę przejazdów w ciągu miesiąca zarówno metrem jak na określonych trasach kolei podmiejskiej[potrzebny przypis].

Tabor

Skład na moście Dom Luís I

Na trasach całej sieci kursują niskopodłogowe pojazdy typu: Bombardier Flexity Outlook Eurotram. Od 2008 r. do obsługi najdłuższej linii B przeznaczone są nowe pojazdy typu Bombardier Flexity Swift (tzw. Traintram), które są w stanie osiągnąć do 100 km/h oraz mają więcej miejsc siedzących. Wszystkie składy składają się z 4 głównych przedziałów oddzielonych krótkim korytarzem. Mają one pojemność 80 miejsc siedzących 134 miejsca stojące. Wszystkie pojazdy są dwukierunkowe[potrzebny przypis].

Funkcjonowanie i zarządzanie

Metro w Porto posiada koncesję o terminie zapadalności 50 lat od czasu projektowania, budowania, zarządzania i funkcjonowania tego systemu jako systemu transportowego[potrzebny przypis]. Akcjonariuszami spółki Metro do Porto, SA są: portugalski skarb państwa (40%), Área Metropolitana do Porto (39,9995%), miejskie przedsiębiorstwo transportowe STCP (16,67%), państwowe przedsiębiorstwo kolejowe CP (3,33%), gminy Porto, Gondomar, Maia, Matosinhos, Póvoa de Varzim, Vila do Conde, Vila Nova de Gaia (łącznie 0,005%).

W 2005 r. z jego usług skorzystało 18,5 mln pasażerów[potrzebny przypis], a 10 lat później już 57,8 mln.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Metro em números. Metro do Porto, SA. [dostęp 2017-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-15)]. (port.).
  2. ↑ Infobus [online], infotram.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  3. ↑ Tudo sobre do Metro do Porto. Metro do Porto, SA, 2012-12-05. [dostęp 2017-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-12)]. (port.).
  4. ↑ A Casa da Música vai ficar mais perto de São Bento. Metro do Porto, 2017-02-15. [dostęp 2017-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-22)]. (port.).
  5. ↑ Estrutura. Metro do Porto, SA. [dostęp 2017-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-15)]. (port.).

Linki zewnętrzne