Michael Bourn jako zawodnik Cleveland Indians. | |||||||||||||||||
| #1 Baltimore Orioles | |||||||||||||||||
| środkowozapolowy | |||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Michael Ray Bourn | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 grudnia 1982 | ||||||||||||||||
| Odbija |
lewą | ||||||||||||||||
| Rzuca |
prawą | ||||||||||||||||
| Debiut |
30 lipca 2006 | ||||||||||||||||
| Statystyki | |||||||||||||||||
| Średnia uderzeń |
0,266 | ||||||||||||||||
| Home runy |
36 | ||||||||||||||||
| Uderzenia |
1272 | ||||||||||||||||
| RBI |
361 | ||||||||||||||||
| Kariera klubowa | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Stan na koniec sezonu 2016. | |||||||||||||||||
Michael Ray Bourn (ur. 27 grudnia 1982) – amerykański baseballista występujący na pozycji środkowozapolowego w organizacji Baltimore Orioles.
Bourn po ukończeniu szkoły średniej w 2000 został wybrany w 19. rundzie draftu przez Houston Astros, jednak nie podpisał kontraktu, gdyż zdecydował się podjąć studia na University of Houston, gdzie w latach 2001–2003 grał w drużynie uniwersyteckiej Houston Cougars. W czerwcu 2003 został wybrany w trzeciej rundzie draftu przez Philadelphia Phillies i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Scranton/Wilkes-Barre Red Barons, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 30 lipca 2006 w drugim meczu doubleheader przeciwko Florida Marlins na pozycji lewozapolowego.
15 lipca 2007 w meczu z St. Louis Cardinals zdobył pierwszego home runa w MLB. Dwanaście dni później w spotkaniu z Pittsburgh Pirates z powodu kontuzji Aarona Rowanda po raz pierwszy wystąpił w wyjściowym składzie i zaliczył 4 odbicia na 4 podejścia, a także zdobył 2 runy. W listopadzie 2007 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Houston Astros. W sezonie 2009 skradł najwięcej baz w National League (zwyciężał w tej klasyfikacji również w 2010 i 2011) i po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę. Rok później po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd.
W lipcu 2011 przeszedł do Atlanta Braves. W lipcu 2012 zajął 2. miejsce w ostatecznym głosowaniu do All-Star Game za Davidem Freesem z St. Louis Cardinals, jednak otrzymał powołanie do tego meczu w miejsce kontuzjowanego Iana Desmonda z Washington Nationals. W listopadzie 2012 odrzucił ofertę nowego kontraktu i został wolnym agentem.
W lutym 2013 podpisał czteroletnią z opcją przedłużenia o rok umowę wartą 60 milionów dolarów z Cleveland Indians. W sezonie 2014 wraz z Adamem Eatonem z Chicago White Sox zaliczył najwięcej triple'ów w American League (10). W sierpniu 2015 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Atlanta Braves. 22 kwietnia 2016 podpisał niegwarantowany kontrakt z Toronto Blue Jays.
W maju 2016 został zawodnikiem Arizona Diamondbacks, zaś w sierpniu 2016 w ramach wymiany przeszedł do Baltimore Orioles. W lutym 2017 podpisał niegwarantowany kontrakt z Orioles.
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| 2× All-Star | 2009, 2012 | |
| 2× Gold Glove Award | 2009, 2010 | |
| Fielding Bible Award | 2010 |