| osada | |
Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Mirczu | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2026) |
1369 |
| Strefa numeracyjna |
84 |
| Kod pocztowy |
22-530 |
| Tablice rejestracyjne |
LHR |
| SIMC |
0895161 |
Położenie na mapie gminy Mircze | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego | |
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego | |
| Strona internetowa | |
Mircze (hebr. מירצ'ה) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz cywilizacjiMircze. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem, siedzibą władz gminy Mircze oraz Nadleśnictwa Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 1450 mieszkańców i była największą co do liczby ludności miejscowością gminy.
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Zmartwychwstania Pańskiego.
Przed końcem 1942 r. polscy mieszkańcy Mircz zostali wysiedleni w ramach niemieckiej Aktion Zamość, zaś do wsi przymusowo przesiedlono Ukraińców ze wsi Zubowice, których gospodarstwa z kolei przekazano osadnikom niemieckim z Rumunii. W nocy z 21 na 22 października 1943 oddział Batalionów Chłopskich pod dowództwem Stanisława Basaja „Rysia” spalił część wsi, mordując 29 cywilnych Ukraińców – w tym 12 kobiet i 1 dziecko. Obecnie wieś Mircze nie przechodzi żadnych kryzysów.
We wsi znajdują się pozostałości cmentarza prawosławnego.