Modryniec

Modryniec
wieś
Ilustracja
Fragment miejscowości
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

hrubieszowski

Gmina

Mircze

Liczba ludności (2021)

369<

Strefa numeracyjna

84

Kod pocztowy

22-530

Tablice rejestracyjne

LHR

SIMC

0895178

Położenie na mapie gminy Mircze
Mapa konturowa gminy Mircze, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Modryniec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Modryniec”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Modryniec”
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa konturowa powiatu hrubieszowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Modryniec”
Ziemia50°41′59″N 23°52′53″E/50,699722 23,881389
Multimedia w Wikimedia Commons

Modryniec (ukr. Модринець) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844 .

Integralne części wsi Modryniec
SIMCNazwaRodzaj
0895184Modryniec-Koloniaczęść wsi

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań (III 2011 roku) miała 451 mieszkańców i była piątą co do wielkości miejscowością gminy.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego w Mirczu.

Historia

W 1439 roku książę bełski Kazimierz I nadał wieś i prawo pobierania tamtejszego cła Boguszowi i Piotrowi Słodzinie z Grabienia w ziemi zawkrzeńskiej, od których wywodził się niezbyt zamożny ród Modryńskich. W 1564 roku we wsi znajdowało się 31/2 łana (58,8 ha) gruntów uprawnych. W 1581 roku dziedzic Cyriak Modryński wraz z 4 siostrami prowadził długotrwałe spory o granice wioski. W I połowie XVIII stulecia występowały tu części aż 17 różnych przedstawicieli rodu Modryńskich. Około połowy XVIII wieku Olszewscy skupili wszystkie te cząstki i stali się właścicielami całości wsi. Od 1797 roku (według Chamerskiej tylko część wsi) do Milowiczów, w 1840 roku do Karola Milowicza, ówczesnego hrubieszowskiego sędziego pokoju. Według spisu z 1827 roku wieś miała wówczas 71 domostw i 405 mieszkańców, zaś spis z roku 1921 wykazywał w tej miejscowości 74 domy oraz 466 mieszkańców, w tym 14 Żydów i aż 396 Ukraińców. Do XVII wieku na gruntach Modryńca istniała również inna wieś o nazwie Żabokruki, która uległa wówczas zniszczeniu.

Zabytki

Przypisy

  1. ↑ Wieś Modryniec w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-02-03], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-02-03].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 791 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 82409.
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-11-18].
  7. ↑ Jednostki pomocnicze gminy Mircze. Urząd Gminy Mircze. [dostęp 2015-11-30].
  8. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  9. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  10. ↑ Bondyra 1993 ↓, s. według indeksu miejscowości.
  11. ↑ Modryniec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 572.

Bibliografia