Mullit
Mullit
okaz z Nowej Zelandii |
| Właściwości chemiczne i fizyczne
|
| Skład chemiczny
|
Al6Si2O13 |
| Twardość w skali Mohsa |
6–7 |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, igiełkowy, wydłużony |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Gęstość |
3,11–3,26 g/cm3 |
| Właściwości optyczne |
| Barwa |
biała, żółta, różowa, czerwona, szara; bezbarwny |
| Rysa |
biała, szara |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,642–1,679 (dwuosiowy) |
| Inne |
dyspersja (optyka): 0,012–0,026 pleochroizm: widoczny; X=Y= bezbarwny; Z= różowy |
| Dodatkowe dane |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AF.20 |
Mullit – rzadki minerał z gromady krzemianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, igiełkowym lub wydłużonym. Jest minerałem nieprzezroczystym do przezroczystego. Posiada szklisty połysk oraz białą bądź szarą rysę.
Występowanie
Występuje w skałach wulkanicznych. Spotykany także w ksenolitach bogatych w glin, gnejsach oraz w kimberlitach w złożach diamentów. Towarzyszą mu zwykle korund, hematyt, pseudobrookit, sanidyn, osumilit-(Mg), trydymit, sillimanit, kyanit, magnetyt, spinel, kordieryt, flogopit, topaz oraz sellait.
Miejsce występowania
Występuje w Australii, Austrii (Styria), Belgii, Chinach, Czechach, Egipcie, we Francji, Niemczech (Nadrenia-Palatynat), na Węgrzech, Indiach, we Włoszech, Nowej Zelandii (Waikato), Portugalii, Rosji, na Słowacji, RPA, Hiszpanii, Szkocji i Stanach Zjednoczonych. W Polsce spotykany na Dolnym i Górnym Śląsku.
