| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||
| grube słupki, silnie higroskopijne (chlorek muskaryny) | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C9H20NO2 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
174,26 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
Muskaryna – organiczny związek chemiczny, trujący alkaloid wielu grzybów, między innymi strzępiaków, lejkówek i gołąbka ceglastego.
Jest agonistą receptorów muskarynowych (wszystkich podtypów), powodując ich aktywację.
Muskaryna jest parasympatykomimetyczną substancją działającą ok. 15–30 minut po spożyciu. Zatrucie może objawiać się mdłościami i wymiotami, ślinieniem, łzawieniem, biegunką, rozmyciem obrazu oraz trudnościami z oddychaniem, utrzymuje się ono około 2 godzin. Przypadki śmiertelnego zatrucia zdarzają się rzadko; mogą być one spowodowane depresją układu oddechowego lub zawałem serca. Ponadto w wymienionych grzybach znajdują się jeszcze inne toksyny (np. kwas ibotenowy, muscymol, muskazon i związki izoksazolowe w muchomorze plamistym).
Pomimo łacińskiej nazwy muchomora czerwonego: A. muscaria, zawiera on jedynie śladowe ilości muskaryny – 0,009% suchej masy.
Dawka śmiertelna dla dorosłego człowieka wynosi 0,3–0,5 g.
Specyficzną odtrutką w zatruciu muskaryną jest atropina.
