Muskaryna

Muskaryna
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
grube słupki, silnie higroskopijne (chlorek muskaryny)
Wzór Hilla

C9H20NO2

Masa molowa

174,26 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

300-54-9

PubChem

9308

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Muskaryna – organiczny związek chemiczny, trujący alkaloid wielu grzybów, między innymi strzępiaków, lejkówek i gołąbka ceglastego.

Jest agonistą receptorów muskarynowych (wszystkich podtypów), powodując ich aktywację.

Toksyczność

Muskaryna jest parasympatykomimetyczną substancją działającą ok. 15–30 minut po spożyciu. Zatrucie może objawiać się mdłościami i wymiotami, ślinieniem, łzawieniem, biegunką, rozmyciem obrazu oraz trudnościami z oddychaniem, utrzymuje się ono około 2 godzin. Przypadki śmiertelnego zatrucia zdarzają się rzadko; mogą być one spowodowane depresją układu oddechowego lub zawałem serca. Ponadto w wymienionych grzybach znajdują się jeszcze inne toksyny (np. kwas ibotenowy, muscymol, muskazon i związki izoksazolowe w muchomorze plamistym).

Pomimo łacińskiej nazwy muchomora czerwonego: A. muscaria, zawiera on jedynie śladowe ilości muskaryny – 0,009% suchej masy.

Dawka śmiertelna dla dorosłego człowieka wynosi 0,3–0,5 g.

Specyficzną odtrutką w zatruciu muskaryną jest atropina.