Galaktyka NGC 55 (zdjęcie ESO) | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
7 lipca 1826 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
magellaniczna spiralna (SBm) |
| Rektascensja |
00h 14m 53,6s |
| Deklinacja |
–39° 11′ 48″ |
| Odległość | |
| Przesunięcie ku czerwieni |
0,000430 |
| Jasność obserwowana |
7,87m |
| Rozmiary kątowe |
32,4' × 5,6' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary |
61 tys. ly |
| Alternatywne oznaczenia | |
| ESO 293-50, MCG -7-1-13, PGC 1014 | |
NGC 55 (również PGC 1014) – galaktyka spiralna typu magellanicznego (SBm) znajdująca się w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza w odległości około 6,5 miliona lat świetlnych. Została odkryta 7 lipca 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Galaktyka ta rozciąga się na około 61 tysięcy lat świetlnych. Występują w niej duże obszary formowania nowych gwiazd powiązane z mgławicami emisyjnymi.

Galaktyka NGC 55 jest najbliższą Ziemi z sześciu dużych galaktyk tworzących grupę galaktyk w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza. Centrum tej grupy oddalone jest od nas o 9 milionów lat świetlnych. Grupa galaktyk w Rzeźbiarzu jest najbliższą grupą naszej Lokalnej Grupy Galaktyk.
Przypuszcza się, że NGC 55 jest związana grawitacyjnie z NGC 300.
NGC 55 o jasności 7,87m jest jedną z najjaśniejszych galaktyk na niebie południowym. Zobaczymy ją w małej lunecie jako mglistą plamkę o rozmiarach 27' × 5'.