Działko NS-23

Nudelman-Suranow NS-23
ilustracja
Państwo

 ZSRR

Rodzaj

działko automatyczne

Zasada działania

przeładowanie energią gazów prochowych

Historia
Produkcja

1945 – 1949

Dane techniczne
Kaliber

23 mm

Wymiary
Długość

1985 mm

Wysokość

256 mm

Szerokość

165 mm

Długość lufy

1450 mm

Masa
broni

37 kg

Inne
Prędkość pocz. pocisku

690 m/s

Masa pocisku

200 g

Szybkostrzelność teoretyczna

550 strz./min

Dane operacyjne
Platformy strzeleckie
Ił-10, Ła-7, Ła-9, Ła-11, Ła-15, MiG-9, Jak-15, Jak-17, Jak-23, MiG-15, Ił-28
Odmiany broni
NS-23S, NS-23KM
Multimedia w Wikimedia Commons

NS-23 (ros. НС-23 od Nudelman-Suranow, oznaczenie fabr. 115П) – radzieckie automatyczne działko lotnicze skonstruowane przez zespół A. E. Nudelmana i A. Suranowa jako powojenny następca działka WJa, którego główną wadą był zbyt silny odrzut

Historia

NS-23 zostało skonstruowane wokół nowego naboju 23 mm, powstałego z dostosowania naboju 14,5 mm do pocisku 23 mm w OKB-16. Próby naziemne odbyły się 4 maja, a w powietrzu – 7 czerwca 1944, na samolocie Jak-9. 10 października zostało, wraz z nowym nabojem, oficjalnie przyjęte do służby.

Zasilane z taśmy działko działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, jest wyposażone w przyspieszacz odrzutu; zamek ryglowany przez obrót; montowane na stanowiskach za pośrednictwem obudowy niebędącej integralną częścią broni. NS-23 było zasadniczo zmniejszonym wariantem NS-37; jego zaletą była niska waga (37 kg), wadą - niska szybkostrzelność (550 strz./min.).

Występowało w dwóch wariantach: NS-23KM, do zabudowy w skrzydłach i na silnikach (strzelające przez piastę śmigła), oraz NS-23S (ros. НС–23С) wyposażoną w synchronizator, do strzelania przez tarczę śmigła.

Samolot MiG-15 wyposażony w dwa działka NS-23

W działko NS-23 były uzbrojone samoloty z napędem tłokowym Ił-10 (4×, plus 1 BT-20), Ła-7, Ła-9 (4×), Ła-11 i Tu-4 oraz odrzutowe myśliwce Ła-15 (3×), MiG-9 i MiG-15 (oba 2 × NS-23 i 1 × N-37), Jak-15 (2 × NS-23), Jak-23 (2×, wczesne wersje) i bombowce Ił-28. Używane do dziś w Wojsku Polskim jako uzbrojenie śmigłowca Mi-2UPR Salamandra oraz Mi-2UNR Żmija.[potrzebny przypis]

Przypisy

  1. ↑ Shirokorad 1999 ↓, s. 135.
  2. 1 2 3 Shirokorad 1999 ↓, s. 136.
  3. 1 2 3 Anthony G. Williams: Rapid Fire: The Development of Automatic Cannon and Heavy Machine Guns for Armies, Navies, and Air Forces. Airlife Publishing, Ltd, 2000, s. 190-191. ISBN 978-1840371222.
  4. 1 2 Shirokorad 1999 ↓, s. 137.
  5. ↑ Piotr M. Bartoszewski: Samolot myśliwski Jak-23. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 10, seria: Typy Broni i Uzbrojenia. ISBN 83-11-07379-1.

Bibliografia