Historia
Za rozwój i produkcję zestawów UMPB odpowiada rosyjski koncern Taktyczne Uzbrojenie Rakietowe. Pierwsze informacje o bojowym wykorzystaniu UMPB D-30SN pojawiły się na początku marca 2024 r., kiedy na Ukrainie odnaleziono szczątki nowego rosyjskiego uzbrojenia lotniczego. W kolejnych tygodniach odnotowano użycie tych bomb podczas rosyjskich ataków na Charków i Sumy. 25 maja 2024 r. opublikowano fotografię przedstawiającą zrzut czterech bomb UMPB D-30SN z samolotu Su-34. Na zdjęciu uwidoczniono proces rozkładania skrzydeł po oddzieleniu bomb od nosiciela.
Podstawowym nosicielem UMPB D-30SN jest samolot Su-34. Konstrukcję bomby przewidziano również do zastosowania w artylerii rakietowej, w tym w systemy Smiercz czy Tornado-S, po wyposażeniu jej w rakietowy człon przyspieszający.
Konstrukcja
UMPB D-30SN jest kierowaną bombą szybującą o wydłużonym, cylindrycznym kadłubie, wyposażoną w dwa składane skrzydła oraz cztery powierzchnie sterowe rozmieszczone w układzie krzyżowym w tylnej części korpusu. W odróżnieniu od standardowych bomb lotniczych FAB wyposażanych w ujednolicony moduł szybowania i korekcji, UMPB D-30SN stanowi odrębną konstrukcję, zaprojektowaną jako amunicja precyzyjna. Długość bomby wynosi około 3 m, średnica kadłuba 300 mm, a jej całkowita masa jest szacowana na 250 kg. Głowica bojowa zawiera według dostępnych danych około 100 kg materiału wybuchowego.
Po zrzuceniu z samolotu następuje samoczynne rozłożenie skrzydeł, utrzymywanych wcześniej w pozycji złożonej wzdłuż kadłuba. Bomba przechodzi następnie do lotu ślizgowego w kierunku zaprogramowanego celu. Sterowanie odbywa się za pomocą czterech powierzchni sterowych w tylnej części kadłuba, poruszanych przez siłowniki elektryczne. Układ naprowadzania wykorzystuje nawigację inercyjną oraz satelitarną, współpracującą z odpornym na zakłócenia odbiornikiem sygnału nawigacyjnego Kometa, wyposażonym w antenę typu CRPA. Zasilanie urządzeń elektronicznych zapewnia bateria.
Wewnętrzne moduły i podzespoły UMPB są zbliżone do stosowanych w zestawach UMPK, w szczególności wykorzystano w nich moduł autopilota typu S.M.A.R.T. Ponadto wywiad ukraiński odnotował użycie w konstrukcji UMPB licznych komponentów pochodzenia zagranicznego od takich firm jak Din-Tek Semiconductor, STMicroelectronics, TE Connectivity, CTS Corporation oraz chiński Yangzhou Yangjie Electronic Technology.
Rosja