Nagyagit

Nagyagit

Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb5Au(Te,Sb)4S5-8
Twardość w skali Mohsa	1–1,5
Przełam	haczykowaty, zadziorowaty
Łupliwość	doskonała, dokładna wg dwuścianu podstawowego
Pokrój kryształu	cienkotabliczkowy, blaszkowy, tabliczkowy pseudotetragonalny
Układ krystalograficzny	jednoskośny, rombowy
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	cienkie blaszki giętkie
Gęstość	7,35–7,6 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	ołowianoszara, żelazistoczarna, ołowianoczarna, stalowoczarna
Rysa	szaroczarna
Połysk	metaliczny
Inne	Anizotropia: słaba, ale wyraźna pleochroizm: słaby
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.HB.20a
Multimedia w Wikimedia Commons

Nagyagit – minerał klasy siarczków.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Rzadko tworzy kryształy o pokroju cienkotabliczkowym. Występuje w skupieniach blaszkowych i ziarnistych. Jest minerałem elastycznym i nieprzezroczystym. Posiada metaliczny połysk i szaroczarną rysę. Rozpuszczalny w kwasie azotowym. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są bizmut, żelazo i srebro.

Występowanie

Występuje w subwulkanicznych żyłach złota i miarolach. Także w żyłach hydrotermalnych zawierających złoto i tellur. Towarzyszą mu złoto rodzime, sylvanit, calaveryt, argentyt, krenneryt, tetradymit, sfaleryt, tellur, piryt, dolomit, kalcyt, kwarc i rodochrozyt.

Miejsce występowania

• Nagyág; Baia de Arieș Rumunia
• Karolina Północna, Montana
• Cripple Creek, Kolorado
• Kanada
• Australia Zachodnia
• Nowa Zelandia
• Japonia

Przypisy

Bibliografia

• Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.

Linki zewnętrzne

• Nagyagit na stronie Webmineral.com (ang.)
• Nagyagit na stronie Mindat.org (ang.)