Namibit

Namibit

okaz z Niemiec w towarzystwie eulitynu i chryzokoli
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu(BiO)2(VO4)(OH)
Twardość w skali Mohsa	4,5–5
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy, pryzmatyczny
Przezroczystość	przeświecający
Układ krystalograficzny	trójskośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Gęstość	6,86 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	ciemnozielona
Rysa	pistacjowa
Współczynnik załamania	2,100 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,000 dyspersja (optyka): bardzo wysoka pleochroizm: widoczny
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BB.50

Namibit – bardzo rzadki minerał z gromady wanadanów.

Nazwa pochodzi od pustyni znajdującej się w Afryce – Namib.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójkośnym. Wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym i pryzmatycznym. Jest minerałem przeświecającym, o pistacjowej rysie. Posiada doskonałą łupliwość oraz ciemnozieloną barwę.

Występowanie

Występuje jako minerał wtórny w hydrotermalnych złożach polimetalicznych bogatych w bizmut. Spotykany także w pegmatytach granitowych. Towarzyszą mu najczęściej chryzokola, eulityn, kwarc, mottramit oraz shattuckit.

Miejsce występowania

Typowym miejscem występowania jest Namibia. Spotykany również w Australii, Kanadzie (Quebec), Czechach, Niemczech oraz USA (Arizona, Kalifornia, Kolorado i Nevada). W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku w Szklarskiej Porębie.

Przypisy