Eulityn
 okaz z Saksonii w Niemczech | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Bi[SiO4]3 (krzemian bizmutu) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–4,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
niedoskonała wg {110} |
| Pokrój kryształu |
czworościenny |
| Układ krystalograficzny |
regularny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
6,1–6,76 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
miodowa, brunatna, pomarańczowa, pomarańczowobrązowa, czerwonobrązowa, jasnozielona; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
diamentowy, szklisty, półdiamentowy |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AD.40 |
Eulityn – minerał klasy krzemianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca kryształy o postaci czworościanu lub czworościanu piramidalnego, zwykle bliźniaki przenikające. Występuje w skupieniach kulistych, jako szczotki i naskorupienia. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada szklisty bądź diamentowy połysk oraz białą rysę.
Występowanie
Występuje w strefach utleniania kruszców bogatych w bizmut. Towarzyszą mu kwarc, bizmut rodzimy, namibit, bizmutynit, chryzokola, fluoryt, pucheryt oraz kalcyt.
Miejsce występowania
Występuje w Czechach, Australii, we Francji, Niemczech, Anglii, Japonii i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia). W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku.
