pucheryt z Hesji w Niemczech | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Bi(VO4) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4 |
| Przełam |
kostkowy, półmuszlowy |
| Łupliwość |
dokładna, doskonała |
| Pokrój kryształu |
grubotabliczkowy, izometryczny, igiełkowy, ochrowy, masywny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
6,25–6,69 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółtawa, czerwonobrunatna, pomarańczowa, zielonkawobrązowa |
| Rysa |
żółta |
| Połysk |
diamentowy, szklisty |
| Współczynnik załamania |
2,410–2,510 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,100 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.AD.40 |
Pucheryt – rzadki minerał z gromady wanadanów.
Nazwa pochodzi od typowej lokalizacji występowania – szybu Pucher w Saksonii w Niemczech.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym, grubotabliczkowym, masywnym i izometrycznym. Występuje także jako kryształy narosłe i naskorupienia oraz w skupieniach ziemistych i zbitych. Jest minerałem kruchym, od nieprzezroczystego do przezroczystego. Posiada żółtą rysę oraz szklisty bądź diamentowy połysk. Charakteryzuje się kostkowym lub półmuszlowym przełamem i dokładną bądź doskonałą łupliwością.
Występuje w strefie utleniania minerałów formacji bizmutowo-kobaltowo-niklowej. Towarzyszą mu zwykle bizmut rodzimy, ochry bizmutowe, eulityn, skorodyt, kwarc, lepidolit, rubellit oraz elbait.
Występuje głównie w Australii (Australia Zachodnia), Niemczech (Saksonia, Hesja), na Madagaskarze, Namibii (Erongo), Hiszpanii oraz USA (Kalifornia, Nowy Meksyk). W Polsce stwierdzony w Piławie Górnej oraz w Szklarskiej Porębie.