Nemo Mettler

Wczesne lata

Urodził się w dwujęzycznym miasteczku Biel/Bienne jako dziecko przedsiębiorcy i wynalazcy Markusa Mettlera i dziennikarki Nadji Schnetzler. Imię artysty wywodzi się z łacińskiego nemo, co oznacza „nikt” – według Nemo jego rodzice sądzili, iż „jeżeli jest nikim, może zostać kimkolwiek”. Jego językiem ojczystym jest niemiecki.

W wieku dziewięciu lat dołączył do młodzieżowej opery. Od młodego wieku gra na wiolonczeli, nauczył się również gry na bębnach i pianinie.

Kariera

W wieku 15 lat zaczął tworzyć i publikować muzykę w szwajcarskiej gwarze języka niemieckiego. W 2015 wziął udział w szwajcarskiej odsłonie programu Got Talent i niezależnie wydał EP-kę (minialbum) pt. Clownfisch. W 2016 podpisał kontrakt z wytwórnią muzyczną Bakara Music i zdobył internetową rozpoznawalność dzięki występowi w programie SRF Virus (#Cypher), który rozpowszechnił się za pomocą mediów społecznościowych.

W 2017 na gali Swiss Music Awards(inne języki) otrzymał od Radio SRF 3 nagrodę Najlepszy talent, stając się najmłodszym jej laureatem w historii (miał wówczas 17 lat). W tym samym roku dostało Prix Walo(inne języki) w kategorii nowicjuszy. Pod koniec roku wydał dwie EP-ki: Momänt-Kids i Fundbüro. W 2018 na gali rozdania Swiss Music Awards otrzymał nagrody w kategoriach: najlepszy męski występ solowy, najlepszy występ na żywo, najlepszy przełom roku i najlepszy hit (za singiel „Du”), odbierając najwięcej nagród przez jednego artystę podczas tej ceremonii.

W 2020, chcąc oddalić się od swojej przeszłości, przyjął pseudonim Not Nemo, i zaczął tworzyć w języku angielskim. Stopniowo powracał do starego pseudonimu artystycznego, co tłumaczył faktem, że Not Nemo miało być „przestrzenią na nowe rzeczy i odkrycia”, a w pewnym momencie zdecydował, że jest „w punkcie, w którym czuje się komfortowo z tym, kim jest i co robi”. Pod koniec 2021 zajął piąte miejsce w programie The Masked Singer Switzerland. W 2022 wydał czwartą w karierze EP-kę – Whatever Feels Right.

29 lutego 2024 został ogłoszony reprezentowania Szwajcarii z utworem „The Code” w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji w Malmö. Kilka dni wcześniej dziennik „Blick” doniósł, jakoby to właśnie Nemo miał reprezentować kraj w konkursie. Po przejściu przez rundę półfinałową wystąpił w finale Eurowizji 2024 i zajął w nim pierwsze miejsce, zdobywszy 591 punktów, w tym 365 pkt od jury (1. miejsce) i 226 pkt od widzów (5. miejsce). Stało się wówczas pierwszym niebinarnym zwycięzcą konkursu w historii. W październiku 2024 wydał teledysk do utworu „Eurostar”, w którym gościnnie wystąpiło kilkoro uczestników Eurowizji, w tym m.in. Luna, reprezentantka Polski; w tym samym roku stał się również laureatem Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego szwajcarskiego wykonawcy.

W maju 2025 wystąpił gościnnie podczas finału 69. Konkursu Piosenki Eurowizji w Bazylei, gdzie wykonał utwory „The Code” i „Unexplainable”. Pod koniec 2025 odbył europejską trasę koncertową Break The Code Tour.

Aktywność społeczna

Aktywnie udziela się w sprawach dotyczących osób niebinarnych. Po finale Eurowizji 2024 stwierdził, że fakt, iż do legalizacji trzeciej płci w kraju nadal nie doszło, jest „gorszący” i wyraził chęć rozpoczęcia rozmów na ten temat z Beatem Jansem, członkiem szwajcarskiego Bundesratu, który w przeszłości był otwarty na dyskusje prawne dotyczące osób LGBTQ+. Jego zwycięstwo w konkursie spopularyzowało debatę na temat prawnego uznania statusu niebinarności w kraju.

Nawoływał do dyskwalifikacji Izraela z Eurowizji 2025 ze względu na ludobójstwo w Strefie Gazy, twierdząc: „działania Izraela są zasadniczo sprzeczne z wartościami, które Eurowizja rzekomo promuje – pokojem, jednością i poszanowaniem praw człowieka”. W grudniu 2025 zwrócił organizatorom swoje eurowizyjne trofeum w symbolicznym proteście decyzji o zezwoleniu Izraelowi na udział w następnej edycji konkursu.

Albumy

Minialbumy

Single