Neptunit z Hrabstwa San Benito w Kalifornii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
KNa2Li(Fe2+,Mn)2Ti2[O/Si4O11]2 (krzemian potasu, sodu, litu, żelaza, manganu i tytanu) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5–6 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
dobra lub doskonała |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, pryzmatyczny, gruboziarnisty, tabularny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,19–3,23 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna, brunatnoczarna, czerwonobrunatna |
| Rysa |
brunatna |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,690–1,736 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,029–0,045 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: X = jasnożółty; Y = żółto-pomarańczowy; Z = ciemnoczerwony |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.EH.05 |
Neptunit – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów. Neptunit został nazwany w 1893 roku przez szwedzkiego mineraloga Gustava Flinka (1848–1931) na cześć Neptuna, rzymskiego boga morza. Nazwa ta została nadana ze względu na bliskie powiązanie neptunitu w jego typowej lokalizacji w Narssârssuk na Grenlandii z egirynem nazwanym na cześć Ægira, boga morza i zwierząt morskich w mitologii nordyckiej.
Występuje w postaci słupkowych kryształów o wielościennej formie, zwykle doskonale wykształconych. Często tworzy zbliźniaczenia. Ma formę kryształów wrosłych i narosłych. Tworzy skupienia zbite. Jest nieprzezroczysty, czasami słabo przeświecający oraz piezoelektryczny. Posiada muszlowy przełam oraz szklisty połysk. Najczęściej koloru czarnego. Czerwonobrunatna odmiana zasobna w mangan nazywana jest neptunitem manganowym.
Jest minerałem akcesorycznym występującym w niektórych skałach magmowych, głównie w syenitach nefelinowych i ich pegmatytach. Można go również spotkać w żyłach wśród łupków glaukofanowych oraz serpentynitów. Towarzyszą mu najczęściej benitoit, egiryn, joaquinit, natrolit, albit, mikroklin, kwarc oraz skaleń.
Najlepszej jakości i dobrze wykształcone okazy pochodzą niemal wyłącznie z kopalni Dalas Gem w hrabstwie San Benito w Kalifornii. Na terenie USA występuje także w Nowym Meksyku, Montanie oraz Karolinie Północnej. Został odnaleziony ponadto również w pegmatytach na Grenlandii, w Irlandii, Mongolii, Tadżykistanie, na Półwyspie Kola, Kanadzie (Quebec), Australii (Nowa Południowa Walia) i Japonii.