|
| |||||||||||||
Wizualizacja cząsteczki nitroetenu według danych obliczeń kwantowochemicznych (B3LYP/6-31g*) | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C2H3NO2 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Inne wzory |
CH2=CHNO2 | ||||||||||||
| Masa molowa |
73,05 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Nitroeten – organiczny związek chemiczny, najprostszy z nitroalkenów. Otrzymany po raz pierwszy w początkach XX wieku na drodze dehydratacji 2-nitroetanolu. Inne znane metody jego syntezy opierają się na pirolizie estrów 2-nitroetanolu oraz dehydrochlorowaniu 2-chloronitroetanu. Stosowany powszechnie jako dipolarofil w procesach [2+3] cykloaddycji oraz dienofil lub heteroanalog dienu w reakcjach [2+4] cykloaddycji. Łatwo polimeryzuje w obecności śladowych nawet ilości wody. Jest silnym lakrymatorem.