Nogale
| Megapodiidae | |||
| Swainson, 1837 | |||
 Nogal brunatny (Alectura lathami) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina |
nogale | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Megapodius Gaimard, 1823 | |||
| Podrodziny | |||
| |||
Nogale, nogalowate (Megapodiidae) – rodzina ptaków z rzędu grzebiących (Galliformes).
Występowanie
Rodzina nogali obejmuje gatunki lądowe, zamieszkujące Australię, Oceanię (w tym Nową Gwineę) oraz wyspy Azji Południowo-Wschodniej (Indonezja, Filipiny i należące do Indii Nikobary).
Cechy charakterystyczne
Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:
- krępa sylwetka
- długość pomiędzy 28–70 cm
- większość gatunków ubarwiona brązowo-czarno
- pióra na głowie tworzą mały czub
- większość gatunków żyje na dnie wilgotnych lasów strefy międzyzwrotnikowej (jedynie nogal prążkowany (Leipoa ocellata) zamieszkuje suchorośla)
- mają nietypowy sposób inkubacji jaj. W zależności od obszaru korzystają z energii słonecznej, ciepła wydzielanego podczas gnicia czy energii geotermalnej. Gniazdo stanowi bądź niewielkie zagłębienie w ziemi, bądź kopiec usypany ze szczątków roślinnych i obsypany ziemią o średnicy około 3 m i wysokości ok. 1 m. W przypadku składania jaj w kopcu gnijących roślin, ze względu na bardzo gwałtowny początek gnicia w strefie klimatu równikowego, samiec kontroluje temperaturę wewnątrz kopca dziobem i reguluje ją, usuwając lub dodając materiał. Dopiero po ustaleniu się odpowiedniej temperatury dopuszcza samicę, aby złożyła jaja.
- pomimo długiego czasu i wysiłku spędzonego nad inkubacją jaj, nogale to jedyne ptaki, które nie zajmują się wyklutymi pisklętami. Młode samo musi wykopać się z kopca, ale natychmiast jest zdolne do lotu i samodzielnie szuka pożywienia.
Podział systematyczny
Do rodziny należą następujące podrodziny:
- Talegallinae Bonaparte, 1842 – nogale większe
- Megapodiinae Swainson, 1837 – nogale czubate
Opisano również rodzaje wymarłe nie sklasyfikowane w żadnej z powyższych podrodzin:
- †Mwalau – jedynym przedstawicielem jest wymarły gatunek Mwalau walterlinii z wyspy Efate (Vanuatu)
- †Ngawupodius – jedynym przedstawicielem jest wymarły, oligoceński gatunek Ngawupodius minya z Australii
- †Garrdimalga – jedynym przedstawicielem jest wymarły, plejstoceński gatunek Garrdimalga mcnamarai z Australii
- †Latagallina
Przedstawicielem rodziny może też być wymarły (plejstoceński lub holoceński) gatunek Megavitiornis altirostris z wysp Fidżi; Worthy i współpracownicy (2016) zaliczają go jednak do odrębnej rodziny Sylviornithidae.
Kladogram obejmujący współcześnie żyjące gatunki z rodziny Megapodiidae:
| Megapodiidae |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||