Oksamnichina
Oksamnichina
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
1,2,3,4-tetrahydro-2-izopropyloaminometylo-7-nitro-6-chinolilometanol |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| żółtopomarańczowe kryształy |
|
| Wzór Hilla |
C14H21N3O3 |
| Masa molowa |
279,33 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
21738-42-1 |
| PubChem |
4612 |
| DrugBank |
DB01096 |
| SMILES |
CC(C)NCC1CCC2=CC(=C(C=C2N1)[N+](=O)[O-])CO
|
|
| InChI |
InChI=1S/C14H21N3O3/c1-9(2)15-7-12-4-3-10-5-11(8-18)14(17(19)20)6-13(10)16-12/h5-6,9,12,15-16,18H,3-4,7-8H2,1-2H3
|
| InChIKey |
XCGYUJZMCCFSRP-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|
| Klasyfikacja medyczna |
| ATC |
P02BA02, QP52AA02 |
| Farmakokinetyka |
|
| Działanie |
przeciwrobacze |
| Okres półtrwania |
1–2,5 h |
| Metabolizm |
prawdopodobnie wątrobowy do nieaktywnych metabolitów |
| Wydalanie |
z moczem |
|
|
|
|
|
Oksamnichina – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w schistosomatozie wywołanej przez przywry Schistosoma mansoni.
Działania niepożądane
- ból głowy
- zawroty głowy
- senność
- drgawki
- czerwone zabarwienie moczu
Po zażyciu leku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych.
Dawkowanie
Dawka lecznicza wynosi 20 mg/kg masy ciała na dobę w 2 dawkach podzielonych przez 1 dzień.
Przypisy
- 1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-430, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- 1 2 3 4 Oxamniquine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB01096 [dostęp 2020-06-23] (ang.).
- ↑ Oxamniquine, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2020-06-23] (ang.).
- 1 2 3 Martindale. The Complete Drug Reference, Sean C.S.C. Sweetman (red.), wyd. 36, Pharmaceutical Press, 2009, ISBN 978-0-85369-840-1 .