Olmazor

Olmazor
Ilustracja
Polski Cmentarz Wojenny
Państwo

 Uzbekistan

Wilajet

taszkencki

Tuman

tuman Chinoz(inne języki)

Populacja (2012)

 

• liczba ludności

szac. 27 979

Położenie na mapie Uzbekistanu
Mapa konturowa Uzbekistanu, po prawej znajduje się punkt z opisem „Olmazor”
Ziemia40°57′52″N 68°50′48″E/40,964444 68,846667

Olmazor (ros. Алмазар, Ałmazar) – osiedle typu miejskiego we wschodnim Uzbekistanie, do 1963 roku wieś o nazwie Wriewskij.

Miasto

Osada została założona przez rosyjskich chłopów na pustyni, którą zalewała rzeka Chirchiq, prawy dopływ Syr-darii. Pierwotnie otrzymała nazwę Wriewskij na cześć rosyjskiego generała Aleksandra B. Wriewskiego(inne języki) (1834–1910), generał-gubernatora Turkiestanu w latach 1889–1898. Miejscowość leży w tumanie Chinoz wilajetu taszkenckiego. Od wybudowania linii kolejowej z Taszkentu do Xovos w osiedlu funkcjonowała stacja kolejowa Wriewskij (obecnie także Olmazor). W mieście działają zakłady przemysłowe: cegielnia i fabryka materiałów budowlanych oraz fabryka mebli. Uprawa owoców i winorośli.

Centrum Wyszkolenia PSZ

W 1942 roku umieszczono tu Centrum Wyszkolenia Armii (Armii Andersa). Komendantem Centrum był płk Nikodem Sulik, zastępcą płk kaw. Roman Józef Safar.

Szkoła Podchorążych

Szkołę Podchorążych ulokowano w dużym budynku, mieszczącym m.in. sale uczniów, kancelarie i mieszkania kadry. Intensywne szkolenie obejmowało wykłady i ćwiczenia praktyczne piechoty, terenoznawstwo, ze szczególnym naciskiem na sprawność bojową. Rozdanie dyplomów ukończenia I Kursu Unitarnego Szkoły Podchorążych nastąpiło 12 marca 1942 roku z udziałem szefa sztabu Polskich Sił Zbrojnych gen. Zygmunta Bohusza-Szyszko. 24 marca 1942 roku rozpoczął się I etap ewakuacji Armii Andersa do Iranu.

Saperzy

W skład Centrum Wyszkolenia Armii wchodził Ośrodek Szkolenia Saperów.

Ponadto w 1942 roku w rejonie miejscowości Wriewskij stacjonował 1 Pułk Saperów, który liczył wtedy około 200 ludzi bez przeszkolenia i wyposażenia. Już po ewakuacji do Iranu i Iraku, w październiku 1942 roku z połączenia Baonu Saperów 2 Korpusu i 1 Pułku Saperów Armii został sformowany 10 Baon Saperów Armii.

Junacy

Na stacji kolejowej Wriewskij zgrupowano też kilkuset junaków z oddziałów junackich Polskich Sił Zbrojnych. Do wojska przyjmowano bowiem zgłaszającą się młodzież „sybiracką” w wieku 14–18 lat, dla której utworzono szkoły junackie m.in. w celu zapewnienia wojsku przyszłych, wykształconych kadr. Junacy dostali mundury wojskowe i już w Rosji rozpoczęli naukę. W Iranie młodszych junaków zwolniono, trafili potem do obozów w Valivade i Balachadi.