Ombrophila

Cieniolubka
Ilustracja
Cieniolubka szyszkowa (Ombrophila janthina)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

patyczniaki

Rząd

tocznikowce

Rodzina

Gelatinodiscaceae

Rodzaj

cieniolubka

Nazwa systematyczna
Ombrophila Fr.
Summa veg. Scand., Sectio Post. (Stockholm): 357 (1849)
Typ nomenklatoryczny

Ombrophila violacea Fr. 1849

Ombrophila Fr. (cieniolubka) – rodzaj grzybów z rodziny Gelatinodiscaceae.

Charakterystyka

Gatunki rodzaju Ombrophila tworzą galaretowate owocniki typu apotecjum. Wewnętrzna warstwa ich ekscypulum zbudowana jest z wąskich, splątanych strzępek zanurzonych w obfitym śluzie („textura intricata imbuta”). Zewnętrzna warstwa ekscypulum składa się z cienkościennych komórek o kształcie od pryzmatycznego do izodiametrycznego z ledwo zauważalnym śluzem. Typowa jest obecność romboidalnych (oktaedrycznych) kryształów, które często tworzą druzy. Aparat apikalny worków jest zwykle typu Calycina, ale czasami jest zredukowany, podobny do Hymenoscyphus, chociaż z pogrubioną podstawową częścią pierścienia. Ostre morfologiczne rozróżnienie między Ombrophila i Ascocoryne jest jednak trudne, czego przykładem jest Ombrophila lilacina (Fr.) P. Karst., niedawno przeniesione do Ascocoryne jako Ascocoryne lilacina (Fr.) Baral et all. Istnieje jednak tendencja do występowania gatunków Ombrophila na bardziej wilgotnych siedliskach, podczas gdy gatunki Ascocoryne są zwykle spotykane na wilgotnym drewnie z dala od strumieni i wód gruntowych.

Charakterystyczną cechą Ombrophila jest także kształt zarodników. Wyjątkowo duża grupa gatunków, zaliczana do podrodzaju Ombrophila, ma mniej lub bardziej elipsoidalne, proste askospory o stosunku długości do szerokości wynoszącym około 2–3 (–4). Gatunki te zasiedlają głównie rośliny zielne. Gatunki zaliczane do podrodzaju Leotiella mają askospory wydłużone, proste do silnie zakrzywionych, o stosunku długości do szerokości w zakresie 4–10.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Gelatinodiscaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Takson ten utworzył Elias Fries w 1849 r. Gatunkiem typowym jest Ombrophila violacea Fr. 1849 Synonimy:

Polską nazwę rodzaju nadała w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego.

Gatunki występujące w Polsce:

Nazwy naukowe według Index Fungorum. Wykaz gatunków według M.A. Chmiel i innych.

Przypisy

  1. ↑ CABI databases [online] [dostęp 2023-08-28] (ang.).
  2. 1 2 Hans-Otto Baral, Morphotaxonomic revision of Ombrophila species on herbaceous, in particular monocotyledonous hosts, „Ascomycete.org”, 14 (2), s. 51–66, DOI: 10.25664/ART-034 [dostęp 2023-08-28] (ang.).
  3. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2023-08-28] (ang.).
  4. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2023-08-28] (ang.).
  5. 1 2 Rekomendacja nr 6 (2025) Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], 31 grudnia 2025 [dostęp 2026-05-21] (pol.).
  6. ↑ Maria Alicja Chmiel, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany PAN, 2006, s. 86, ISBN 978-83-89648-46-4.
  7. ↑ Grzyby makroskopijne Polski w literaturze mikologicznej [online], grzyby.pl [dostęp 2023-07-01].