Omonadus formicarius

	Omonadus formicarius
	(Goeze, 1777)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Rodzina	nakwiatkowate
Podrodzina	Anthicinae
Plemię	Anthicini
Rodzaj	Omonadus
Gatunek	Omonadus formicarius
Synonimy
	Meloe formicarius Goeze, 1777; Anthicus formicarius (Goeze, 1777); Omonadus enodis Casey, 1895; Omonadus quisquilius Thomson, 1864; Omonadus rixator Casey, 1895; Omonadus scenicus Casey, 1895 ;
	Meloe formicarius Goeze, 1777; Anthicus formicarius (Goeze, 1777); Omonadus enodis Casey, 1895; Omonadus quisquilius Thomson, 1864; Omonadus rixator Casey, 1895; Omonadus scenicus Casey, 1895 ;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Omonadus formicarius – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae.

Taksonomia

Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1777 roku Johann August Ephraim Goeze pod nazwą Meloe formicarius.

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 3 do 3,5 mm, z wierzchu szczątkowo owłosionym. Głowę ma dużą, okrągławą w zarysie, o krótszych niż średnica oczu, ku tyłowi nieco rozszerzonych i zaokrąglonych skroniach oraz tylnym brzegu pozbawionym wyraźnego wklęśnięcia pośrodku, ubarwioną brunatnie z przyciemnieniem, zwykle obejmującym większą jej część niż u O. floralis. Krótkie czułki są ku szczytom pogrubione, podobnie jak głaszczki ubarwione jasnobrunatnie. Punkty na głowie są delikatne i oddalone od siebie mniej więcej o swoje średnice, a między nimi zauważyć można delikatną mikrorzeźbę. Wypukłe i ku podstawie silnie zwężone przedplecze nie ma guzków. Barwa przedplecza jest z przodu ciemnobrunatna, a z tyłu jasna. Punkty na przedpleczu są gęściej rozmieszczone, acz równie delikatne jak na głowie. Kształt pokryw jest owalny z wyraźnie zaznaczonymi barkami, najszerszy nieco za środkiem, trochę smuklejszy niż u O. floralis. Między guzami barkowymi rozciąga się stosunkowo słabe, półkoliste wgniecenie. Kolor pokryw jest ciemnobrunatny z rozjaśnionymi częściami barkowymi, a czasem też przyszwowymi. Punktowanie pokryw jest większe niż przedplecza i głowy, a włoski na nich krótsze niż odległości między punktami, choć nieco wyraźniej widoczne niż u O. floralis.

Ekologia i występowanie

Gatunek kosmopolityczny, znany ze wszystkich krain zoogeograficznych i wszystkich kontynentów oprócz Antarktydy, a także licznych wysp (np. Makaronezji, Karaibów i Oceanii z Hawajami włącznie). W Europie sięga od Morza Śródziemnego na południu aż po północne krańce Półwyspu Fennoskandzkiego i stwierdzony został w Portugalii, Hiszpanii, Francji, Wielkiej Brytanii, Belgii, Niemczech, Szwajcarii, Liechtensteinie, Austrii, Włoszech, Malcie, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwie, Litwie, Polsce, Czechach, Słowacji, Węgrzech, Białorusi, Ukrainie, Rosji, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Albanii, Macedonii i Grecji.

Zasiedla suche i piaszczyste stanowiska na polach, pobrzeżach lasów i w ogrodach, gdzie spotyka się go pod różnego rodzaju rozkładającą się materią roślinną. Często współwystępuje z O. floralis.

Przypisy

1 2 Omonadus formicarius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ Goeze, J.A.E.: Entomologische Beyträge zu des Ritter Linné zwölften Ausgabe des Natursystems. Vol. 1. Leipzig: Bey Weidmanns erben und reich, 1777, s. 709.
1 2 3 Daniel Kubisz, Przemysław Szwałko: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 80. Nakwiatkowate - Anthicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1998, s. 26-27.
1 2 3 D.S. Chandler, G. Uhmann, G. Nardi, D. Telnov: Anthicidae. W: Catalogue of Palaearctic Coleoptera Volume 5. Tenebrionoidea. I. Löbl, A. Smetana (red.). Wyd. Apollo Books. Stenstrup: 2008, s. 445.
1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.

[itis-1] 1 2 Omonadus formicarius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[Goeze-2] Goeze, J.A.E.: Entomologische Beyträge zu des Ritter Linné zwölften Ausgabe des Natursystems. Vol. 1. Leipzig: Bey Weidmanns erben und reich, 1777, s. 709.

[Kubisz&Szwalko-3] 1 2 3 Daniel Kubisz, Przemysław Szwałko: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 80. Nakwiatkowate - Anthicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1998, s. 26-27.

[cpc-4] 1 2 3 D.S. Chandler, G. Uhmann, G. Nardi, D. Telnov: Anthicidae. W: Catalogue of Palaearctic Coleoptera Volume 5. Tenebrionoidea. I. Löbl, A. Smetana (red.). Wyd. Apollo Books. Stenstrup: 2008, s. 445.

[Burakowskietal-5] 1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.