Oposek mysi

Oposek mysi
Marmosa murina
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Nadrząd

torbacze

Rząd

dydelfokształtne

Rodzina

dydelfowate

Podrodzina

dydelfy

Rodzaj

oposek

Podrodzaj

Marmosa

Gatunek

oposek mysi

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

Oposek mysi (Marmosa murina) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).

Taksonomia

Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Didelphis murina. Miejsce typowe to Surinam; w oryginalnym opisie Linneusz jako miejsce typowe wskazuje Azję i Amerykę (łac. Habitat in Asia, America); ograniczone do Surinamu przez Oldfielda Thomasa w 1911 roku. Okaz typowy (lektotyp, sygnatura BMNH 67.4.12.542, Muzeum Historii Naturalnej w Londynie) to zachowana w płynie samica, z której wydobyto czaszkę i która najwyraźniej zaginęła.

M. murina należy do podrodzaju Marmosa. Kilka taksonów należących wcześniej do M. murina ( M. waterhousii i M. macrotarsus) zostało obecnie uznanych za odrębne gatunki. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.

Etymologia

  • Marmosa: nazwa nadana oposkowi w Brazylii, zgodnie z Sebą, i zaadaptowana w języku francuskim w formie marmose przez Buffona.
  • murina: łac. murinus ‘mysio-szary’, od murinus ‘mysi’, od mus, muris ‘mysz’.

Zasięg występowania

Oposek mysi występuje w Wenezueli, regionie Gujana, na Trynidadzie i Tobago i środkowej oraz wschodniej Brazylii (włącznie ze wschodnią Amazonią).

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 9,1–24 cm, długość ogona 13,9–28 cm; masa ciała 19–100 g. Ubarwienie szare na grzbiecie i kremowe na brzuchu. Na pysku czarna maska.

Ekologia

Biotop: zamieszkuje tereny położone nad leśnymi strumieniami, często pobliża siedzib ludzkich.

Tryb życia: nocny. Szybko i zwinnie wspina się po drzewach. Dzień spędza w dziuplach, opuszczonych ptasich gniazdach lub wśród konarów.

Pożywienie: małe bezkręgowce - owady, pająki; małe kręgowce np. jaszczurki; jaja ptaków i pisklęta; owoce.

Rozmnażanie: ciąża trwa 13 dni, rodzi się 5-10 młodych, które samica odchowuje przez 60-80 dni.

Status zagrożenia

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (ang. least concern „najmniejszej troski”).