Oskar Laske w swojej pracowni (około 1920) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
Oskar Laske (ur. 8 stycznia 1874 w Czerniowcach, zm. 30 listopada 1951 w Wiedniu) – austriacki malarz, grafik i architekt.
Był najstarszym synem mistrza budowlanego i architekta Oskara Laskego i Xavery Fiali, córki mistrza budowlanego Antona Fiali z Czerniowic. Jego kuzynem i przyjacielem był pisarz Joseph Gregor. W dzieciństwie wraz z rodzicami przeniósł się do Wiednia, gdzie mieszkał do końca życia. Był narodowości austriackiej, posługiwał się językiem niemieckim, wyznawał rzymski katolicyzm. W latach 1888–1889 malastwa krajobrazowego uczył go Anton Hlávacek.
Studiował architekturę w Wiedniu u Karla Königa (1892–1898). Uczył się w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu u Ottona Wagnera (1899–1901). Pracował w biurze architektonicznym swego ojca od 1901 roku. Zwrócił się w kierunku malarstwa i rysunku w 1904 roku, ostatecznie porzucił architekturę na rzecz malarstwa około 1910 roku. Należał do Jungbundu od 1905 roku, do Hagenbundu od 1907 roku, Secesji Wiedeńskiej od 1924 roku oraz do Künstlerhausu od 1928 roku. Działał w Monnickendam i Amsterdamie w 1912 roku. Następnie pracował w Dordrechcie od 1912 do 1914 roku. Podczas I wojny światowej przebywał w Galicji, Słowenii i Istrii w stopniu oficerskim, a także na froncie nad Izonzo (zob. bitwy nad Isonzo). Później pracował jako cesarsko-królewski malarz wojenny. Podróżował po Europie i Bliskim Wschodzie. W 1916 roku poślubił pianistkę i nauczycielkę muzyki Emilie Klein (1882-1948). Rozpoczął pisanie dziennika w 1941 roku.
Jego uczennicą była Emma Bormann. Członek honorowy londyńskiego stowarzyszenia Society of Painters, Pictors and Engravers (1926) oraz Vereins Deutscher Buchkünstler in Leipzig (1928).
Został pochowany na cmentarzu Lainzer Friedhof w Wiedniu razem z Emilie Laske, Louise Damisch, Gertude Melingo oraz Lilly Schulz-Laske.
Zajmował się grafiką (litografie), malarstwem (malarstwo olejne, akwarele, gwasze) i architekturą. Początkowo pozostawał pod wpływem impresjonizmu. Najbardziej jego znane prace malarskie cechuje humor, fantazja i zbliżenie się do groteski.
Tworzył m.in. martwe natury, dzieła historyczne, biblijne i rodzajowe. Ilustrował książki, m.in. Fausta, Dyla Sowizdrzała, bibliofilskie wydanie Przypadków Robinsona Kruzoe. Projektował także plakaty i witraże. Pracował jako scenograf w wiedeńskim Burgtheater.