Osroes I

Osroes I
Ilustracja
król Partów
Okres

od 109
do 129

Poprzednik

Wologazes III (rywal)

Następca

Partamaspates
Mitrydates IV

Dane biograficzne
Dynastia

Arsacydzi

Ojciec

Wonones II

Rodzeństwo

Pakorus II,
Mitrydates IV,
Partamazyrys,
Aksydares

Dzieci

Partamaspates

Osroes I (również Chosroes) – król Partii w latach 109–129 n.e. z dynastii Arsacydów. Syn Wononesa II i młodszy brat Pakorusa II.

Przez całe swoje panowanie walczył z innym pretendentem do tronu partyjskiego Wologazesem III, który sprawował kontrolę nad wschodnią częścią kraju.

Zaatakował w 113 n.e. Armenię i rządzącego nią Aksydaresa, syna Pakorusa II, z nadzieją osadzenia na tronie Partamazyrysa, innego syna Pakorusa II, jednak bez powodzenia, ponieważ spotkał się ze zdecydowanym działaniem Rzymian. Partamazyrys został pojmany w maju 114 n.e. i zabity, a Armenia do końca września tego samego roku zajęta i wcielona do cesarstwa.

W 114 r. n.e. cesarz Trajan dokonał inwazji na Mezopotamię z terenu Armenii. Szybkim marszem zajął wiele miast (Babilon, Seleucję) włącznie ze stolicą partyjską Ktezyfonem, która broniła się przez miesiąc. Osroes uciekł ze stolicy, a w ręce Rzymian dostała się jego córka oraz złoty tron. Na tron wprowadził Trajan Partamaspatesa, syna Osroesa, jako marionetkowego władcę Partii. W listopadzie 116 z Rzymianami rozpoczęli walkę Mitrydates IV, brat Osroesa z synem Sanatrucesem II oraz Partamaspatesem, synem Osroesa. W grudniu oddziały partyjskie pokonały Rzymian dowodzonych przez legata Mezopotamii Appiusza Maksymusa Santrę, dzięki czemu Mitrydates zasiadł na tronie w Armenii. Jednakże po podjęciu działań przez Luzjusza Kwietusa pod koniec zimy 117 Rzymianie opanowali sytuację w Armenni, a Partamaspates przeszedł wraz z wojskiem na stronę Rzymian. Następnie wiosną 117 w Ktezyfonie tenże syn Orodesa został ukoronowany przez Trajana na władcę Partów.

Po wycofaniu się Trajana, Osroes odzyskał tron partyjski, usuwając Partamaspatesa, który został królem Osroene. Cesarz Hadrian zwrócił mu w 129 n.e. córkę, wziętą przez Trajana do niewoli.

Przypisy

  1. ↑ Dubicki 2013 ↓, s. 159.
  2. ↑ Cary i Scullard 1992 ↓, s. 227.
  3. ↑ Dubicki 2013 ↓, s. 160–161.
  4. ↑ Dubicki 2013 ↓, s. 163.
  5. ↑ Cary i Scullard 1992 ↓, s. 228.
  6. ↑ Dubicki 2013 ↓, s. 166–167.
  7. ↑ Cary i Scullard 1992 ↓, s. 230.

Bibliografia