| król Partów | |
| Okres | |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| król Armenii | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data śmierci |
19 n.e. |
| Ojciec | |
| Moneta | |
Wonones I (? – zm. 19) – król Partów w latach 8/9–11/12 i Armenii w latach 12–15.
Wonones był najstarszym synem Fraatesa IV, który ok. 10 r. p.n.e. zdecydował się go wysłać wraz z trzema braćmi do Rzymu, by tron mógł objąć jego najmłodszy syn Fraates V. Po obaleniu Orodesa III partyjska arystokracja poprosiła Augusta o przysłanie do Partii jednego z synów Fraatesa IV, i cesarz przysłał Wononesa. Objął on władzę w 8 lub 9 roku, jednak rychło zniechęcił do siebie wcześniej proszących o jego przybycie arystokratów restrykcyjną polityką finansową oraz swoimi grecko-rzymskimi obyczajami. Tacyt opisał postać króla nieprzestrzegającego partyjskich zwyczajów:
W roku 10 lub 11 wystąpił przeciwko niemu nowy pretendent do tronu, pochodzący z Hyrkanii Artabanus. Początkowo Wonones pokonał go, ale jego niepopularność sprawiła, że w 11 lub 12 roku musiał ostatecznie całkowicie wycofać się z Partii do Armenii, gdzie objął niedawno opuszczony tron tego królestwa. Artabanus, teraz nowy król Partów, naciskał go jednak również na terenie Armenii, a co więcej, w roku 14 nowy cesarz rzymski Tyberiusz wycofał swoje wsparcie, nie chcąc otwartej wojny z Partami. W tej sytuacji w roku 15 Wonones uciekł na terytorium rzymskie, a w roku 18, zgodnie z pokojem zawartym przez Rzym z Artabanusem, znalazł się w Cylicji, pod nadzorem miejscowego namiestnika. Zginął w roku 19, kiedy próbował uciec spod rzymskiej kurateli.