| Palaeosoma | |
| Jackson et al., 1919 | |
| Okres istnienia: pensylwan | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadrząd | |
| Rząd |
Palaeosomatida |
| Rodzina |
Palaeosomatidae |
| Rodzaj |
Palaeosoma |
Palaeosoma – rodzaj wymarłych dwuparców z kohorty Archipolypoda. Jedyna z monotypowej rodziny Palaeosomatidae i rzędu Palaeosomatida. Jego skamieniałości pochodzą z pensylwanu (karbon) i znajdowane są na terenie Wielkiej Brytanii i Polski.
Początkowo rodzaj ten zaliczano do Euphoberiidae, jednak Hannibal i Krzemiński umieścili go w 2005 we własnej rodzinie i rzędzie w obrębie Archipolypoda. Zalicza się tu gatunki:
Dwuparce te osiągały do 195 mm długości ciała, a ich tułów złożony był z co najmniej 38 segmentów. Tergity segmentów były zlane z pleurytami, tworząc pleurotergity. Na grzbietowej stronie metazonitów diplosegmentów obecne były guzki z ozoporami (ujścia gruczołów obronnych), brak zaś było dużych kolców. Spód każdego diplosegmentu tworzyły dwa szerokie sternity.