Parsonsit
Parsonsit
okaz z Francji |
| Właściwości chemiczne i fizyczne
|
| Skład chemiczny
|
Pb2(UO2)(PO4)2 |
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
listewkowy, wydłużony, płaski, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Gęstość |
5,72–5,75 g/cm3 |
| Właściwości optyczne |
| Barwa |
żółta, miodowobrązowa, zielonobrązowa, jasnoróżowa |
| Połysk |
półdiamentowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
1,85–1,86 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,010 dyspersja (optyka): stosunkowo silna |
| Dodatkowe dane |
| Klasyfikacja Strunza |
8.EA.10 |
Parsonsit – rzadki minerał z rodziny fosforanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, pryzmatycznym, igiełkowym, tabliczkowym, płaskim oraz wydłużonym. Występuje w formie promieniowo-włóknistych sferulitów, skorup oraz sproszkowanych agregatów. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego o muszlowym przełamie. Posiada półdiamentowy bądź tłusty połysk. Jest minerałem radioaktywnym.
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w utlenionych strefach hydrotermalnych złóż uranu. Spotykany także w żyłach uraninitu i pegmatytach. Towarzyszą mu głównie torbernit, metatorbernit, piromorfit, renardyt, kasolit, curit, dewindtit, fosfouranylit, plumbogumit, kwarc, chalcedon, opal, autunit, mimetyt.
Miejsce występowania
Występuje w Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Ontario), Czechach, DRK (Haut-Katanga), we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Saksonia, Turyngia), we Włoszech (Piemont, Sardynia), Portugalii (Guarda, Viseu), Anglii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, New Hampshire). W Polsce występuje na Dolnym Śląsku w Miedziance.
