Paulingit wapienny | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Uwodniony glinokrzemian wapnia, potasu lub sodu ((Ca,K,Na)3−4(Si,Al)21O42· 17 - 22H2O) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5 |
| Przełam |
Muszlowy |
| Łupliwość |
Brak |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
Regularny |
| Gęstość |
2,085–2,24 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
Bezbarwny, żółtawy, pomarańczowy, czerwonawy |
| Rysa |
Biała |
| Połysk |
Szklisty do diamentowego |
| Współczynnik załamania |
1,472–1,484 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GC.35 |
Paulingit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów dość rzadkich.
Znany jest od 1960 r. – paulingit-K; a od 1998 r. – paulingit-Ca.
Nazwa pochodzi od nazwiska Linusa Paulinga (1901-1994), profesora chemii w Pasadenie w Kalifornii (USA).
Produkt procesów hydrotermalnych, występuje w bazaltach i piaskach. Towarzyszą mu najczęściej phillipsyt, chabazyt, heulandyt oraz kalcyt.
Miejsca występowania: USA – Oregon, nad rzeką Kolumbia, Czechy – Vinaricka Hora