Pekarczyk czakoański

Pekarczyk czakoański
Parachoerus wagneri
(Rusconi, 1930)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

parzystokopytne

Podrząd

świniokształtne

Rodzina

pekariowate

Rodzaj

pekarczyk

Gatunek

pekarczyk czakoański

Synonimy
  • Platygonus (Parachoerus) carlesi wagneri Rusconi, 1930
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

Pekarczyk czakoański (Parachoerus wagneri) – gatunek ssaka z rodziny pekariowatych (Tayassuidae), jedyny przedstawiciel rodzaju pekarczyk (Catagonus). Występuje w Paragwaju, Boliwii i Argentynie. Charakteryzuje się dłuższymi uszami, nosem i ogonem od pozostałych gatunków pekari, jest też z nich największy. Żyje w stadach liczących do 10 osobników. Żywi się głównie kaktusami, gdyż występuje w regionie suchym. Po raz pierwszy został opisany na podstawie skamieniałości w 1930. Uważano go za gatunek wymarły. Jest zagrożony wyginięciem w wyniku utraty naturalnych siedlisk.