| Dicotyles | |||||
| G. Cuvier, 1817 | |||||
Pekariowiec obrożny (D. tajacu) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Nadrodzina | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię | |||||
| Rodzaj |
pekariowiec | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Dicotyles torquatus G. Cuvier, 1816 (= Sus tajacu Linnaeus, 1758) | |||||
| |||||
| Gatunki | |||||
| |||||
Pekariowiec (Pecari) – rodzaj ssaków z podrodziny Tayassuinae w obrębie rodziny pekariowatych (Tayassuidae).
Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Ameryce.
Długość ciała (bez ogona) 84–106 cm, długość ogona 1–10 cm, wysokość w kłębie 30–50 cm; masa ciała 15–42 kg.
Rodzaj zdefiniował w 1817 roku francuski przyrodnik Georges Cuvier w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Królestwo zwierząt uporządkowane według swojej organizacji, jako podstawa historii naturalnej zwierząt i wprowadzenie do anatomii porównawczej. Cuvier wymienił dwa gatunki – Dicotyles torquatus G. Cuvier, 1816 (= Sus tajacu Linnaeus, 1758) i Dicotyles labiatus G. Cuvier, 1816 (= Sus pecari Link, 1795) – nie wskazując gatunku typowego; gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Dicotyles torquatus G. Cuvier, 1816 (= Sus tajacu Linnaeus, 1758).
Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek:
Opisano również południowoamerykański mioceński gatunek wymarły: