Pereczyn

Pereczyn
Пepeчин
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 zakarpacki

Powierzchnia

7,45 km²

Wysokość

149 m n.p.m.

Populacja (2022)

 

• liczba ludności

6477

• gęstość

869,4 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3137

Kod pocztowy

89200—89202

Położenie na mapie hromady Pereczyn
Mapa konturowa hromady Pereczyn, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Położenie na mapie obwodu zakarpackiego
Mapa konturowa obwodu zakarpackiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Położenie na mapie rejonu użhorodzkiego
Mapa konturowa rejonu użhorodzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pereczyn”
Ziemia48°44′03″N 22°28′27″E/48,734167 22,474167
Strona internetowa

Pereczyn (ukr. Перечин, węg. Perecseny, słow. Perečany, czes. Perečín) – miasto na Ukrainie, w rejonie użhorodzkim obwodu zakarpackiego, u ujścia rzeczki Turia do rzeki Uż, dawna siedziba zlikwidowanego w 2020 r. rejonu pereczyńskiego.

Leży między masywem Poprzecznego a pasmem Makowicy w Bieszczadach Wschodnich. Ośrodek lokalnego przemysłu drzewnego i spożywczego. Przez Pereczyn przebiegają droga regionalna H13 i linia kolejowa Sambor – Czop przez Przełęcz Użocką, na której znajdują tu się stacja kolejowa Pereczyn oraz przystanek kolejowy Woroczewo.

Historia

Pereczyn został założony w XIV wieku. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pochodzi z 1427. Leżał w komitacie Ung.

W 1910 liczył 2,5 tys. mieszkańców, z czego 1,4 tys. Rusinów, 0,6 tys. Węgrów i 0,2 tys. Niemców.

Od 7 listopada 1946 roku zaczęto wydawać gazetę.

W 1989 liczyło 7200 mieszkańców.

Prawa miejskie Pereczyn otrzymał w 2004.

W 2013 liczyło 6716 mieszkańców. Natomiast w 2022 roku liczba ta spadła do 6477 osób.

Przypisy

  1. ↑ http://db.ukrcensus.gov.ua/PXWEB2007/ukr/publ_new1/2022/zb_Сhuselnist.pdf#page=25 Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 року. Державна служба статистики України. Київ, 2022. стор.23]
  2. ↑ № 2755. «Советское село» = «Радянське село» // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986 - 1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.361
  3. ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  4. ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
  5. ↑ Timonina M., Vyshnevska O. (red.), Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 року [online], Державна служба статистики України, 2022 [dostęp 2025-10-17] (ukr.).

Galeria