
Pierydy (gr. Πιερίδες Pierídes, łac. Pierides) – w mitologii greckiej córki macedońskiego króla Pierosa, rywalki muz olimpijskich (apollińskich).
Nazywane również niekiedy Ematydami ((Ἠμαθίδες), od Pierosa jako króla Ematii, który ze swą żoną Euippe (Εὐίππη) miał 9 córek o imionach: Kolymbas, Iynks, Kenchris, Kissa, Chloris, Akalantis, Nessa, Pipo, Drakontis. Po opuszczeniu swego kraju wprowadził kult muz w beockich Tespiach. Jego córki obdarzone talentem pięknego śpiewu, w zuchwalstwie rzuciły jednak wyzwanie olimpijskim muzom i stanęły z nimi do zawodów śpiewaczych na ich górze Helikon. Pokonane, zostały przez nie za karę zamienione w sroki (według przekazu Owidiusza) bądź w różnorodne ptaki, m.in. w szczygła, dzwońca, sójkę, dzięcioła, kaczkę. (w wersji podanej przez Nikandra w jego wcześniejszych Przemianach).
Termin ten występuje też jako literacki przydomek samych muz, częsty zwłaszcza w literaturze łacińskiej. Łączono go zarówno z górą Pieros, która położona na północ od Olimpu była ich ulubionym miejscem, jak i z okoliczną krainą, zwaną Pieria. Od wezwania do „muz z Pierii” Hezjod rozpoczyna swój poemat Prace i dni.