Pingwin peruwiański

Pingwin peruwiański
Spheniscus humboldti
Meyen, 1834
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Nadrząd

neognatyczne

Rząd

pingwiny

Rodzina

pingwiny

Rodzaj

Spheniscus

Gatunek

pingwin peruwiański

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

     tylko w sezonie lęgowym

     występuje przez cały rok

     poza sezonem lęgowym

Pingwin peruwiański, pingwin Humboldta (Spheniscus humboldti) – gatunek dużego ptaka z rodziny pingwinów (Spheniscidae), zamieszkujący zachodnie wybrzeża Ameryki Południowej. Nie wyróżnia się podgatunków. Narażony na wyginięcie.

Morfologia
Potężny, czarny dziób z różową nasadą. Głowa czarna, z wąskimi i białymi brwiami schodzącymi na boki szyi i łączącymi się poniżej gardła. Szeroki, czarny pas ciągnie się od górnej części piersi przez boki ku nogom; poza tym spód ciała biały. Wierzch ciała czarny.
Długość ciała 66–70 cm; masa ciała 4–5 kg.
Zasięg, środowisko
Pacyficzne wybrzeża od północnego Peru do środkowego Chile.
Jajo z kolekcji muzealnej
Zachowanie
Pingwiny peruwiańskie większość czasu spędzają w przybrzeżnych wodach. Żywią się głównie rybami, niekiedy też kalmarami. Poza sezonem lęgowym jednorazowo spędzają w wodzie średnio 60 godzin, zanim wrócą na ląd na odpoczynek; w sezonie lęgowym wyprawa na morskie żerowisko trwa krócej – średnio 22,4 godziny.
Sezon lęgowy trwa od marca do grudnia, a jego szczyt przypada na kwiecień oraz od sierpnia do września. Wiele pingwinów peruwiańskich wyprowadza dwa lęgi w roku. Gnieżdżą się na szczycie klifów, w szczelinach skalnych, jaskiniach, norach wykopanych w pokładach guana bądź na plażach. W zniesieniu dwa jaja. Inkubacją, która trwa około 6 tygodni, oraz ochroną gniazda zajmują się oboje rodzice. Karmieniem piskląt również zajmują się oba ptaki z pary. Młode są w pełni opierzone po 10–12 tygodniach od wyklucia. Mniej niż połowa ptaków dożywa pierwszego roku życia. Dojrzałość płciową uzyskują w wieku 2–3 lat. W niewoli dożywają 15–20 lat.
Status
IUCN uznaje pingwina peruwiańskiego za gatunek narażony (VU, Vulnerable) nieprzerwanie od 2000 roku. Liczebność populacji w 2017 roku szacowano na nie więcej niż 23 800 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za prawdopodobnie spadkowy.

Zobacz też