| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia Polski XIX-XX w. | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
2003 – nauki historyczne |
| Habilitacja |
2010 – nauki historyczne |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Zakład |
Historii Polski i Powszechnej od XIX i XX |
| Stanowisko | |
| Okres zatrudn. |
od 2003 |
Piotr Wacław Cichoracki (ur. 1975) – polski historyk, specjalizujący się w historii Polski XIX–XX wieku; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.
Urodził się w 1975. Kolejno ukończył szkołę podstawową oraz średnią w 1994. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym podjął studia dzienne na kierunku historia na Uniwersytecie Wrocławskim, zakończone w 1999 roku uzyskaniem tytułu zawodowego magistra. Potem kontynuował kształcenie w ramach studiów doktoranckich na macierzystej uczelni. W 2003 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Legenda marszałka Józefa Piłsudskiego. Kreacje, treści, funkcjonowanie w latach 1918-1939, której promotorem był prof. Krzysztof Kawalec. Na napisanie tej pracy uzyskał grant z Ministerstwa Nauki i Informatyzacji. Następnie został zatrudniony jako adiunkt w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej od XIX i XX wieku Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2010 roku Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia Polski XIX i XX wieku, na podstawie rozprawy zatytułowanej Droga ku anatemie. Wacław Kostek-Biernacki (1884-1957).
Zainteresowania naukowe Piotra Cichorackiego koncentrują się wokół problematyki związanej z historią najnowszą, ze szczególnym uwzględnieniem historii Polski 1 połowy XX wieku. Do jego najważniejszych publikacji należą:
