Pisarowce

Pisarowce
wieś
Ilustracja
Główna arteria Pisarowiec
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

sanocki

Gmina

Sanok

Liczba ludności (2025)

781

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-533

Tablice rejestracyjne

RSA

SIMC

0359528

Położenie na mapie gminy wiejskiej Sanok
Mapa konturowa gminy wiejskiej Sanok, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pisarowce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pisarowce”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Pisarowce”
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa konturowa powiatu sanockiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Pisarowce”
Ziemia49°33′28″N 22°05′59″E/49,557778 22,099722
Multimedia w Wikimedia Commons

Pisarowce (dawniej Pisarzowice) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok. Ma status sołectwa. Leży na Pogórzu Bukowskim.

Historia

W 1768 roku w czasie Konfederacji barskiej tworzono w Pisarowcach oddział Rylskiego. Do roku 1772 wieś należała administracyjnie do ziemi sanockiej województwa ruskiego. Od 1772 należała do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego. Po reformie administracyjnej w 1864 roku powiat sądowy, gmina wiejska Sanok, w kraju Galicja. Miejscowość lokowana w 1339 roku jako wieś służebna zamku sanockiego. W roku 1898 wieś liczyła 556 osób (w tym 541 wyznania rzymskokatolickiego) zamieszkujących 102 domów.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Pisarowcach był Ludwik Rylski. W drugiej połowie XIX wieku właścicielem tabularnym dóbr we wsi był Zygmunt Ścibor-Rylski. W pierwszej dekadzie XX wieku właścicielem wsi był Aleksander Mniszek-Tchorznicki (wraz z żoną Marią), zamieszkujący w tamtejszym dworze, a potem ich syn Henryk Mniszek-Tchorznicki, który utracił własność na rzecz państwa w wyniku reformy rolnej z 1944 roku.

W Pisarowcach urodził się Józef Uczeń (1881–1911), profesor gimnazjalny.

W okresie II Rzeczypospolitej wieś w powiecie sanockim województwa lwowskiego. Do 1939 w Olchowcach działały: oddział Związku Strzeleckiego, koło gospodyń wiejskich, kółko rolnicze. W 1946 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 5 Polaków.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 28.

Od 1948 roku we wsi działa lokalne koło gospodyń wiejskich. W 2006 we wsi było 10 gospodarstw rolnych, w tym największe o pow. 15 ha. W miejscowości znajduje się kościół rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Królowej Polski. Konwersja wyznania, zmiana obrządku ze wschodniego na łaciński nastąpiła tu przed rokiem 1785.

Oświata

Organizacje społeczne

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Raport o stanie gminy Brusy w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 4
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 928 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 101592.
  5. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. ↑ Strona gminy, sołtysi
  7. ↑ Konrad Orzechowski, Przewodnik statystyczno topograficzny i skorowidz obejmujący wszystkie miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi W.X. Krakowskiem i X. Bukowinie, według najświeższych skazówek urzędowych, 1872, s. 61 [dostęp 2020-05-13].
  8. ↑ Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 160.
  9. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. Lwów: 1868, s. 159.
  10. ↑ Konrad Orzechowski: Przewodnik statystyczno topograficzny i skorowidz obejmujący wszystkie miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi W.X. Krakowskiem i X. Bukowinie, według najświeższych skazówek urzędowych. Kraków: 1872, s. 61.
  11. ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielk. Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Złoczów: 1886, s. 145.
  12. ↑ Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 152.
  13. ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1897, s. 143.
  14. ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1904, s. 131.
  15. ↑ Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z W. Ks. Krakowskiem. Kraków: 1905, s. 110.
  16. ↑ Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, s. 405, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995.
  17. ↑ Edward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 215.
  18. ↑ Edward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 164.
  19. ↑ Gmina Sanok [online], www.gminasanok.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  20. ↑ Skorowidz powiatu sanockiego. Wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 14.
  21. ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1914, s. 124.
  22. ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1918, s. 124.
  23. ↑ Historia rodziny Mniszek Tchorznickich - osiadłych w Pisarowcach. tchorznicki.com. [dostęp 2016-09-11].
  24. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum VIII we Lwowie za rok szkolny 1912. Lwów: 1912, s. 80.
  25. ↑ A. Ilkowowa: Kwestionariusze z badania środowiska. Pisarowce. przed 1939, s. 1.
  26. ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 955, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  27. ↑ Wypis z KRS, 20 listopada 2018.

Linki zewnętrzne