Pisonia, chwytwa (Pisonia) – rodzajroślin z rodziny nocnicowatych. Obejmuje około 40 gatunków, przy czym w niektórych ujęciach zaliczane są tu także rośliny z rodzaju Ceodes, co zwiększa liczbę gatunków do ok. 75. Są one szeroko rozprzestrzenione w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Najbardziej zróżnicowane są na Antylach i w Ameryce Centralnej (na północy sięgają po południową Florydę), mniej liczne w południowo-wschodniej Azji i Oceanii, poza tym rosną w Indiach (trzy gatunki), w Chinach (trzy gatunki) i w Afryce (jeden gatunek). Zasiedlają różne siedliska, często w rejonie wybrzeży lub na skrajach lasów, nierzadko tworząc trudne do przybycia, gęste zarośla, porastają także nawet niewielkie i izolowane wyspy z koloniami ptaków, które roznoszą ich nasiona.
Pokryte gruczołami i zawierające nasiona antokarpy tych roślin są tak lepkie, że przywierają do ptaków i gadów, które rozprzestrzeniają w efekcie diaspory tych roślin. Zdarza się, że zwierzęta tak bardzo oblepione są lepką wydzieliną, że nie są zdolne do lotu, sprawnego poruszania się czy oczyszczenia – w efekcie giną. Szczególnie wrażliwe są faetony żółtodziobe i atolówki. Zdarza się, że z czasem pod drzewami gromadzą się stosy kości ofiar.
Lepkie antokarpy bywają też wykorzystywane do połowu ptaków przez ludzi (np. na Hawajach, innych wyspach Oceanii i w Indiach). Młode liście Pisonia grandis spożywane są jako warzywo na Archipelagu Malajskim, w tym także w odmianachbezchlorofilowych o liściach barwy kremowej lub żółtawej – stąd drzewo zwane jest „sałatowym” (ang.lettuce tree) i „kapustą z Moluków” (Moluccan cabbage). Z drewna tego gatunku wykonywane są figury do teatru cieni wayang na Jawie. Gatunki o gęstym pokroju (np. Pisonia aculeata) bywają sadzone jako żywopłoty. Miękkie drewno pisonii baldaszkowatejP. umbellifera jest przysmakiem słoni, a spożyte przez owce ma barwić ich zęby tak, że wyglądają jakby były ze złota.
Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia niderlandzkiego lekarza i botanika – Willema Piesa (Piso w formie zlatynizowanej) (1611-1678).
Morfologia
Białolistna odmiana „drzewa sałatowego”
Pokrój
Drzewa, krzewy i liany, czasem z zagiętymi do tyłu cierniami, osiągające do 30 m wysokości. Kora miękka i krucha. Pędy zwykle omszone.
Naprzeciwległe (czasem zróżnicowane wielkością w parze) lub skrętoległe, u niektórych gatunków skupione na końcach pędów. Liście ogonkowe i całobrzegie. Blaszka mięsista, skórzasta do cienkiej.
Obupłciowe lub jednopłciowe, zebrane w gęste lub luźne wierzchotki tworzące baldachowate lub wiechowate kwiatostany złożone, wyrastające w kątach liści lub szczytowo. Przysadek brak lub drobne i szybko odpadające. Niezróżnicowany okwiat składa się z 5 listków, w kwiatach męskich dzwonkowaty lub urnowaty, w kwiatach żeńskich listki okwiatu tworzą trwałą rurkę, na szczycie z 5 ząbkami zachowującymi się na owocu. Okwiat podczas owocowania rozrasta się i drewnieje wokół owocu tworząc antokarp. W kwiatach męskich znajduje się 6–10 pręcików i szczątkowa zalążnia. W kwiatach żeńskich zalążnia otoczona jest prątniczkami.
Charakterystyczne dla rodziny antokarpy – powstające z zasychającego i drewniejącego okwiatu, mniej lub bardziej pięciokanciastego. Na zewnątrz owłosiony lub gładki, na grzbietach z pojedynczym rzędem lub większą ilością lepkich gruczołów.
Systematyka
Rodzaj z plemieniaPisonieae Meisner z rodziny nocnicowatychNyctaginaceae Jussieu (w niektórych ujęciach plemię to wyodrębniane jest w randze rodziny Pisoniaceae J. Agardh).
Wykaz gatunków (nazwy zaakceptowane według The Plant List)
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
↑Pisonia.[w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line].Smithsonian Institution.[dostęp 2019-11-30].(ang.).
↑Nazwy polskie rodzaju według: Józef Rostafiński:Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin.Kraków:Akademia Umiejętności,1900,s.409.(pol.).
1234Pisonia Linnaeus.[w:] Flora of China [on-line].eFlora. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA..[dostęp 2019-11-30].
1234567891011John S. Clement, Richard W. Spellenberg:Pisonia Linnaeus.[w:] Flora of North America [on-line].eFlora. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA..[dostęp 2019-11-30].
↑Pisonia L..[w:] World Flora Online [on-line].[dostęp 2019-11-30].
↑Pisonia.[w:] The Plant List. Version 1.1 [on-line].[dostęp 2019-11-30].
↑MieczysławM.CzekalskiMieczysławM., Rośliny ozdobne do dekoracji wnętrz, Poznań: Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, 1996, s. 135, ISBN83-7160-011-9.