Poginie

Poginie
Paginai
Ilustracja
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

solecznicki

Gmina

Paszki

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

31

Położenie na mapie rejonu solecznickiego
Mapa konturowa rejonu solecznickiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Poginie”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Poginie”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Poginie”
Ziemia54°16′48″N 25°39′18″E/54,280000 25,655000
Multimedia w Wikimedia Commons

Poginie (lit. Paginai) − wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie solecznickim, w gminie Paszki, 4 km na północny wschód od Paszek, zamieszkana przez 31 ludzi.

Historia

W czasach zaborów zaścianek rządowy w gminie Dziewieniszki, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczył 41 mieszkańców w 4 domach. Pod koniec XIX wieku zamieszkiwało zaścianek 9 osób, należał do Klimowiczów.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Dziewieniszki.

W 1931 w 12 domach zamieszkiwały 73 osoby.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Dziewieniszkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Holszanach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dziewieniszkach.

Przypisy

  1. ↑ Spis powszechny 2001
  2. ↑ Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego "WIELKIE SOLECZNIKI P31 S41", Warszawa, 1935
  3. ↑ Poginie, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 498.
  4. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 231
  5. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 31.
  6. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1330.