Szarkojcie

Szarkojcie
Šarkaičiai
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

solecznicki

Gmina

Dziewieniszki

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

53

Położenie na mapie rejonu solecznickiego
Mapa konturowa rejonu solecznickiego, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Szarkojcie”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Szarkojcie”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Szarkojcie”
Ziemia54°11′20″N 25°44′20″E/54,188889 25,738889

Szarkojcie (lit. Šarkaičiai) − wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie solecznickim, w gminie Dziewieniszki, 6 km na południowy wschód od Dziewieniszek, zamieszkana przez 53 ludzi.

Historia

W czasach zaborów wieś włościańska w okręgu wiejskim Girdziuny, w gminie Dziewieniszki, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 liczyła 160 mieszkańców w 10 domach, należała do dóbr Kazimierzowo, własność Umiastowskich. W 1905 roku wieś liczyła 68 mieszkańców.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Dziewieniszki.

W 1931 w 26 domach zamieszkiwało 127 osób.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Dziewieniszkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Holszanach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dziewieniszkach.

Przypisy

  1. ↑ Spis powszechny 2001
  2. ↑ Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego. mapywig.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-26)].
  3. ↑ Szarkojcie, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 797.
  4. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 231
  5. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 31.
  6. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1667.