| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
K2Ca2Mg(SO4)4·2H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3,5 |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, wydłużony, masywny, włóknisty, płytkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Gęstość |
2,78 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, czerwona, różowa, szara; bezbarwny |
| Rysa |
biała, czerwonawa |
| Połysk |
szklisty, żywiczny |
| Współczynnik załamania |
1,546–1,567 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,019–0,021 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.CC.65 |
Polihalit – rzadki minerał z klasy siarczanów.
Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, wydłużonym, płytkowym, włóknistym i masywnym. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego o doskonałej łupliwości. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź żywiczny połysk.
Występuje w osadach ewaporacyjnych i osadach soli oceanicznej; czasami w fumarolach wulkanicznych. Towarzyszą mu zwykle halit, anhydryt, iranit, sylwin, karnalit, kizeryt, wulfenit, gips, syderonatryt, siarka rodzima, glauberyt, langbajnit, vanthoffyt, blödyt, selenit.

Występuje w Austrii, Boliwii, Kanadzie, Chile (Antofagasta), Chinach, we Francji, Niemczech (Dolna Saksonia, Turyngia), Grecji (Attyka), we Włoszech (Sycylia), Kazachstanie, Holandii, Rumunii, Rosji, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Utah, Nowy Meksyk). W Polsce spotykany w Kłodawie.