Polihalit

Polihalit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

K2Ca2Mg(SO4)4·2H2O

Twardość w skali Mohsa

2,5–3,5

Łupliwość

doskonała

Pokrój kryształu

tabliczkowy, wydłużony, masywny, włóknisty, płytkowy

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający

Układ krystalograficzny

trójskośny

Klasa krystalograficzna

pinakoidalna

Gęstość

2,78 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

biała, czerwona, różowa, szara; bezbarwny

Rysa

biała, czerwonawa

Połysk

szklisty, żywiczny

Współczynnik załamania

1,546–1,567 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,019–0,021

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

7.CC.65

Polihalit – rzadki minerał z klasy siarczanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, wydłużonym, płytkowym, włóknistym i masywnym. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego o doskonałej łupliwości. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź żywiczny połysk.

Występowanie

Występuje w osadach ewaporacyjnych i osadach soli oceanicznej; czasami w fumarolach wulkanicznych. Towarzyszą mu zwykle halit, anhydryt, iranit, sylwin, karnalit, kizeryt, wulfenit, gips, syderonatryt, siarka rodzima, glauberyt, langbajnit, vanthoffyt, blödyt, selenit.

Miejsce występowania

w towarzystwie halitu, sylwinu i karnalitu z Nowego Meksyku

Występuje w Austrii, Boliwii, Kanadzie, Chile (Antofagasta), Chinach, we Francji, Niemczech (Dolna Saksonia, Turyngia), Grecji (Attyka), we Włoszech (Sycylia), Kazachstanie, Holandii, Rumunii, Rosji, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Utah, Nowy Meksyk). W Polsce spotykany w Kłodawie.