Polylithionit
 okaz z Nowego Meksyku | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
KLi2Al(Si4O10)(F,OH)2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
pseudoheksagonalny, tabliczkowy, łuskowaty |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny |
| Gęstość |
2,58–2,82 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, szara, fioletowa, jasnozielona, brązowawa, różowawa |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
perłowy, woskowy |
| Współczynnik załamania |
1,53–1,59 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,025–0,029 dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.EC.20 |
Polylithionit – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów należący do grupy lepidolitu.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju pseudoheksagonalnym, łuskowatym i tabliczkowym. Jest minerałem elastycznym oraz przezroczystym. Posiada białą rysę i szklisty połysk. Jest minerałem radioaktywnym.
Występowanie
Występuje w skupiskach i żyłach w pegmatytach sjenitowych. Towarzyszą mu najczęściej egiryn, serandyt, albit, natrolit, mikroklin, steenstrupin, epistolit, taeniolit, leukophanit, rodochrozyt, analcym, tugtupit oraz kwarc. Spotykany w Argentynie, Australii, Brazylii, Kambodży, Kanadzie, Chinach, Czechach (Kraj Wysoczyna), Egipcie, Eswatini, Niemczech, na Grenlandii (Kujalleq), Irlandii, Japonii, Kazachstanie, Kirgistanie, Malawi, Mongolii, Maroku, Mozambiku, Namibii, Norwegii (Vestfold), Pakistanie, Rosji (obwód murmański), Hiszpanii, Szwecji, Tadżykistanie, Zimbabwe i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Nowy Meksyk).