División de Ascenso Profesional
Ze względu na rosnącą popularność i profesjonalizację piłki nożnej w Chile, ACF zdecydowała się 28 grudnia 1951 na utworzenie nowych rozgrywek pod nazwą División de Ascenso Profesional. Miały one pełnić funkcję oficjalnego drugiego poziomu ligowego, z systemem awansów i spadków, będącego w hierarchii tuż za Primera División.
AFC zaprosiła do wzięcia udziału w lidze 8 zespołów, zwiększając tym samym liczbę swoich członków do 20. 7 klubów grało w sezonie 1951 w DIVHA: América de Rancagua, CD Thomas Bata, CD Maestranza Central, CD Trasandino, CSD Rangers, Instituto O'Higgins i Santiago National. Ostatni z uczestników – CD Palestino, uzyskał akces dzięki wygraniu turnieju eliminacyjnego Campeonato de Los Seis, w którym udział wzięły ponadto Audax Italiano, Deportes Iberia, Deportes Magallanes oraz amatorskie zespoły Olímpico de La Cisterna i CD Manuel Plaza.
W División de Ascenso Profesional obowiązywał – wzorem lig europejskich – system promocji najlepszej drużyny do Primera División i relegacji najsłabszej do niższej, regionalnej klasy rozgrywkowej. Przeciwnikami tego rozwiązania były najbogatsze kluby, a zwolennikami działacze i dziennikarze sportowi, którzy optowali za utrzymaniem systemu. Liga zainaugurowała w sobotę 19 lipca 1952 o godzinie 15:00. Pierwszymi spotkaniami w I serii gier były:
Zmagania zakończyły się 6 stycznia 1953, kiedy to CD Palestino pokonało w finale 4:2 CSD Rangers. Oba zespoły uzyskały awans. Dzięki poszerzeniu liczby uczestników z 12 do 14, spadku uniknął klub CD Green Cross. Królem strzelców został z 16 bramkami Héctor Avilés z CSD Rangers.
W 1969 roku podzielono rozgrywki na dwie części: Apertura i Clausura. Podział ten z przerwami obowiązywał do 1990 roku. W fazie Apertura rywalizowano w systemie pucharowym, a zwycięzca otrzymywał trofeum w formie pucharu oraz tytuł mistrza turnieju. Ta część sezonu nosiła na przestrzeni lat różne nazwy: Copa Apertura de la Segunda División, Copa Isidro Corbinos, Copa LAN Chile, Copa Polla LAN Chile oraz Copa Polla Gol. W fazie Clausura zmagania toczyły się w systemie ligowym. Wyłaniano w niej kluby, które awansowały i spadały z ligi.
Segunda División
W 1974 roku liga zmieniła nazwę na Segunda División. W 1979 roku wprowadzono do rozgrywek fazę Liguilla de Promoción, będącą turniejem barażowym o utrzymanie się w lidze lub awans do chilijskiej ekstraklasy. Rozgrywki odbywały się nieregularnie. Brały w niej zazwyczaj udział 3 lub 4 drużyny: zespoły z Primera División, które zajęły miejsca tuż nad strefą spadkową i kluby z Primera B, które zajęły najwyższe lokaty, które nie były premiowane awansem, lub wyłonił je wewnątrz ligowy play-off. Początkowo baraż rozgrywano systemem ligowym bez rewanżów, jednak z czasem uproszczono formułę do fazy pucharowej, a następnie do dwumeczu.
Primera B
W 1996 roku Segunda División ze względów marketingowych przyjęła nazwę Primera B. Propozycję tę wysunął Jorge Castillo, prezes klubu Everton Viña del Mar. Liga charakteryzowała się różnymi formatami i systemami rozgrywek (wiosna-jesień oraz jesień-wiosna) oraz liczbą uczestników.
Wraz z rozpoczęciem sezonu 2008 wprowadzono formułę Apertura i Clausura. W 2013 roku rozegrano baraż z klubem z Segunda División (Liguilla de Promoción), będącym trzecim poziomem rozgrywkowym. W 2021 roku, ze względu na podpisaną umowę sponsorską, zmieniono oficjalną nazwę ligi na Campeonato Ascenso. Przed sezonem 2025 rozgrywki przemianowano na Liga de Ascenso Caixun.
